Εδώ και πέντε μέρες έχει σκάσει σαν "βόμβα" στην διεθνή ειδησεογραφία η αποκάλυψη για τι Panama Papers. Δηλαδή για υπέρογκα πόσα που "έβγαζαν" σε φορολογικούς παραδείσους, ηγέτες κρατών και επιχειρηματίες. Πόσα που μαρτυρούσαν από το μεγάλο μέγεθος τους, αλλά και τον "κρυφό" τρόπο εξαγωγής στους φορολογικούς παραδείσους, ότι δεν παραπέμπουν σε σύννομες πράξεις.
Η δικηγορική εταιρεία Mossack Fonseca, με έδρα στον Παναμά (γνωστό φορολογικό παράδεισο ακόμη και για την ελληνική ναυτιλία), βέβαια που ειδικεύεται στην μεταφορά των χρημάτων στους φορολογικούς παραδείσους της χώρας της, καταγγέλλει ότι δεν υπήρξε καμία διαρροή αλλά ηλεκτρονική υποκλοπή από επίθεση hackers. Λογικό ακούγεται μιας και συνέχεια ακούμε για διαρροές. Κάνεις δεν αφήνει τίποτα απόρρητο να διαρρεύσει αν δεν θέλει να το κάνει για κάποιο σκοπό ή αν αυτό δεν κλαπεί. Πόσο μάλλον κυβερνήσεις ισχυρών κρατών, όπου διακυβεύονται τεράστια συμφέροντα.
Τώρα μιας και είπαμε για ηγέτες, αν δει κάνεις τη λίστα δεν υπάρχουν πουθενά εμπλεκόμενοι Αμερικάνοι, Ισραηλινοί ή Ευρωπαίοι (με εξαίρεση τον Βρετανό πρωθυπουργό). Κυρίως εμπλέκουν Ρώσους και συγκεκριμένα τον Πούτιν, Κινέζους, Άραβες και άλλους μικρότερους "παίκτες" (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Ισλανδός πρωθυπουργός). Τα περίφημα wikileaks, που πρωταγωνίστησαν στην δημοσιοποίηση και των "εγχώριων" υποκλοπών που αφορούν το ΔΝΤ, στο λογαριασμό τους στο twitter ισχυρίζονται ότι πίσω από τις αποκαλύψεις αυτές βρίσκεται η Ουάσινγκτον και ο επιχειρηματίας Σόρος με στόχο να πλήξουν κυρίως τη Ρωσία και τον Πούτιν, αλλά και άλλους "μη αρεστούς" τους!
Αυτό βέβαια το ισχυρίζονται χωρίς αποδείξεις τα wikileaks, γιαυτό και το γράφουν σαν άποψη στο twitter, αλλιώς θα το είχαν ανεβάσει στο site τους, όπως συνηθίζουν σε αποκαλύψεις με στοιχεία. Όπως είπαμε και παραπάνω εμπλέκονται κυρίως ανταγωνιστές των Η.Π.Α. όσον αφορά ηγέτες και οι κατηγορίες ήταν άμεσες τόσο για τον Πούτιν, όσο και για τον Κινέζο πρόεδρο Ξι Ζινπίνγκ. Οι συγκεκριμένοι πήραν τα μέτρα τους, οι μεν πρώτοι να κατηγορήσουν τη Δύση ότι τους πολέμα ή δε δεύτεροι να επιβάλουν λογοκρισία στα κινεζικά μέσα ενημέρωσης ώστε να μην δημοσιοποιήσουν το θέμα. Έτσι μπορεί να κατηγορηθούν και σαν απολυταρχικά καθεστώτα από την Δύση, αλλά μήπως δεν έχουν κατηγορηθεί ξανά;;;
Πέρα από αυτούς όμως έχουν μπει στο στόχο και άλλοι. Μεγάλη εντύπωση κάνει πως εμπλέκουν τον πρωθυπουργό της Βρετανίας, αν ισχύει αμερικάνικος δάχτυλος, μέσω όμως του πατέρα του που είχε εταιρεία offshore στον Παναμά, ο οποίος όμως δε ζει πλέον. Προφανώς εμπλέκεται γιατί τάχθηκε υπέρ της παραμονής του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ε.Ε. ενώ οι "κύκλοι" στην άλλη μεριά του Ατλαντικού θέλουν την διάλυση της, όπως και του ευρώ. Χτυπάνε εμμέσως όμως και όχι τον ίδιο, μιας και οι Βρετανοί είναι οι πλέον κοντινοί τους σύμμαχοι.
Και ερχόμαστε στην περίπτωση της Ισλανδίας, όπου αν ισχύουν οι ισχυρισμοί των wikileaks, μιλάμε για αλαζονεία πλέον. Γιατί η Ισλανδία εκτός από την εξαγωγή μπακαλιάρου από την αλιεία και τον τουρισμό που αφορά τα χειμερινά σπορ και τα ηφαίστεια της, δεν έχει κάτι άλλο. Δεν έχει ούτε πήγες ενέργειες, ούτε ακριβά μεταλλεύματα, ούτε καν κάποια οικονομία ισχυρή που να πρέπει να πληγεί για τα συμφέροντα. Είναι καθαρά θέμα γοήτρου γιατί δεν υπέκυψε στους διεθνείς τοκογλύφους όταν χρεοκόπησε. Κάνουν λάθος όμως ότι αν ρίξουν την κυβέρνηση της, πράγμα που το πέτυχαν, ότι θα αλλάξει η νοοτροπία αυτών των άξιων επαίνων νησιωτών. Οι οποίοι, άσχετο με τι σκοπό έγιναν οι αποκαλύψεις, βγήκαν στους δρόμους όταν υπονομεύονταν τον συλλογικό συμφέρον. Και πάλι θα βγουν αν τους "φυτέψουν" δοτή κυβέρνηση. Είναι πολίτες, το έχω γράψει, και όχι απλά υπήκοοι ενός κράτους.
Πέρα από τον πόλεμο μεταξύ ηγετών και κρατών, πίσω από αυτό μπορεί να κρύβεται και πόλεμος μεταξύ φορολογικών παραδείσων. Η κάθε "μεγάλη δύναμη" έχει και τους δικούς της. Αυτή τη φόρα "χτυπήθηκε" ο Παναμάς και συγκεκριμένα άτομα. Άραγε τα νησιά Καυμάν , που είναι υπερπόντια κτήση του Ηνωμένου Βασιλείου, θα "χτυπηθούν" πότε;;; Εξάλλου το ίδιο φαίνεται πως έγινε και με την Κύπρο, που ήταν τραπεζικός και φορολογικός παράδεισος για ρώσικα κεφάλαια. Βέβαια οι Ρώσοι διάλεξαν που δεν ήθελαν να χάσουν λεφτά και συμφέροντα και επέλεξαν την Συρία. Η Κύπρος πέρασε τα γνωστά σε όλους με μνημόνιο και capital contols κι αυτή. Μια ανάλυση επί του θέματος παρακάτω από τον Άρη Χατζηστεφάνου, δημοσιογράφο ειδικό στα οικονομικά θέματα :
Τέλος μεγάλη συζήτηση γίνεται σε οικονομικά forum και χρηματοπιστωτικούς κύκλους, ότι εφόσον η παγκόσμια οικονομία έχει φτάσει πριν το μεγάλο "μπαμ", πρέπει κάπως να κινηθεί ξανά η μηχανή τις συναλλαγής. Μιας και χώρες υπερδυνάμεις οικονομικά παλιότερα, πλέον έχουν τεράστια προβλήματα (π.χ. Η.Π.Α., Κίνα). Έτσι λεφτά που είναι "στοκαρισμένα" σε διάφορους φορολογικούς παραδείσους να ξαναβγούν στην αγορά, χωρίς βέβαια να πληγούν τα συμφέροντα των "ισχυρών παικτών" γι' αυτό και οι επιλεκτικές κατηγόριες. Αν γίνουν αποκαλύψεις κι από άλλους φορολογικούς παραδείσους στο μέλλον, θα έχει σοβαρή βάση κι αυτή η "θεωρία".
Το μόνο σίγουρο είναι πως ότι και να ισχύει από τα παραπάνω, είτε όλα μαζί, είτε συνδυασμός τους, ο οικονομικός και επικοινωνιακός πόλεμος είναι παγκόσμιο γεγονός. Αρά είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση εδώ και 6 έτη, σαν χώρα!
ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
