Η Ανατολική Μεσόγειος είναι ένα από τα σημαντικότερα σταυροδρόμια ηπείρων, θαλασσών, πολιτισμών και προπάντων συμφερόντων. Όποιος πιστεύει (λαός ή κυβερνώντες του) ότι αυτή η περιοχή θα έχει μονίμως “παραδείσια ηρεμία” κοιμάται βαθειά. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανασύνταξη και νέων δυνάμεων στον πλανήτη (Ρωσία, Κίνα) βλέπουμε πως γίνονται μεγάλες αλλαγές και αιματηρές συγκρούσεις. Βέβαια αυτό το βλέπουν και ενεργούν καταλλήλως και οι χώρες που έχουν την ευλογία-κατάρα να υπάρχουν σ ‘αυτή τη περιοχή.
Πιο συγκεκριμένα ποιος θα περίμενε να
υπάρξει μια κατά κάποιο στρατιωτική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Ισραήλ, ενώ από
την εποχή του Ψυχρού Πολέμου οι Ισραηλινοί ήταν ξεκάθαρα σύμμαχοι με τις Η.Π.Α.
και η τότε Ε.Σ.Σ.Δ. υποστήριζε με όλους τους τρόπους την Αίγυπτο και τον
συνασπισμό που ήταν ενάντια στη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ;;;
Κι όμως τα “κόζα” αλλάζουν γι’ αυτό
κάνεις δεν πρέπει να έχει δεδομένη αιωνίως την υποστήριξη από μια Μεγάλη Δύναμη
αν δεν έχει πλέον συμφέρον κι αυτή να σε υποστηρίξει ή να κολλάει σε
συναισθηματισμούς τύπου ίδια θρησκεία, ίδια πολιτική ιδεολογία κτλ.. Έτσι το
Ισραήλ, σύμφωνα με το πάντα καλά πληροφορημένο ιστοχώρο «Debka» αναφέρει πως
στο ταξίδι του Ισραηλινού Προέδρου στη Μόσχα, στις αρχές του μήνα, συμφωνήθηκε
με τον ομόλογο του της Ρωσίας η συνεργασία στους τομείς άμυνας και ανταλλαγής πληροφοριών
στο θέμα της τρομοκρατίας, συν ότι για πρώτη φόρα θα γίνει η πρώτη ιστορικά στρατιωτική άσκηση ανάμεσα στις ένοπλες δυνάμεις των δυο χωρών!
Ο Νετανιάχου αναλήφθηκε
ότι η Ρωσία εδραιώθηκε στην περιοχή της Μέσης Ανατολής με τις επιχειρήσεις της στην
Συρία, σαν εγγυήτρια δύναμη πλέον. Με βάση αυτόν της τον ρόλο θέλει να την
προσεγγίσει και το Ισραήλ, γιατί δείχνει να επηρεάζει εχθρούς του όπως το
Ιράν ή η Χεζμπολάχ, αλλά και να την φοβούνται οι υπόλοιποι Άραβες. Μιας και όπως
δηλώνουν και Ισραηλινοί αξιωματούχοι, η πολιτική των Η.Π.Α. δεν είναι ξεκάθαρη
και μόνο ηρεμία δεν τους προσφέρει η συνεργασία τους με το Ιράν για το πυρηνικό
του πρόγραμμά. Βέβαια και η Ρωσία δεν θα “παίζει τον αστυνόμο” στην περιοχή
υπέρ του Ισραήλ χωρίς το αζημίωτο. Καθώς
η αναφορά Νετανιάχου, ότι οι πόρτες είναι ανοιχτές για ρωσικές εταιρίες να συμμετάσχουν στους διαγωνισμούς για την ανάπτυξη των ισραηλινών κοιτασμάτων
στην ανατολική Μεσόγειο, δεν άφηνε ασυγκίνητο τον Βλαδίμηρο Πούτιν!
Μέσα από αυτή την
διμερή συμφωνία ξεπηδάνε κι αλλά γεωστρατηγικά συμπεράσματα. Ο χάρτης μιλάει
από μόνος του, καθώς στην περιοχή εμπλέκεται και η Κύπρος, που έχει συμφωνία με
το Ισραήλ για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων και αμυντική συμφωνία επίσης.
Ενώ και οι Ρώσοι, αν και δεν έσωσαν τις Κυπριακές Τράπεζες στην εποχή των capital controls γιατί
έπεσαν στη συγκυρία να προηγείται με τα ίδια λεφτά η ενοικίαση του λιμανιού της
Ταρτούς στη Συρία (και μαντέψτε πιο ήταν πιο σημαντικό), έχουν κρατήσει πολύ
καλές επαφές με την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Κύπρος βέβαια τους χρειάζεται και τους
δυο για την ασφάλεια της, καθώς η αναθεωρητική τουρκική πολιτική την απειλεί.
Και όχι μόνο αυτή!
Εδώ έρχεται να
προστεθεί και ο σημαντικός ρόλος της χώρας μας στην περιοχή, καθώς σε ένα
τρίγωνο όπου υπάρχει σταθερότητα, όπου οι κορυφές του είναι η Αθήνα, η Άγκυρα
και η Ιερουσαλήμ στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτός που έχει την τάση για αναθεωρητική
πολιτική είναι η Άγκυρα. Αναθεωρητική πολιτική σημαίνει ότι δεν μένω στάσιμος
στην περιοχή μου, όπως κάνει η Ελλάδα και το Ισραήλ, αλλά θέλω να επεκταθώ και
στα των γειτόνων μου. Αυτό όπως είναι προφανές σπάει αυτό το “τρίγωνο ασφάλειας“
στη περιοχή, γιατί αμέσως-αμέσως ο ένας συνομιλητής είναι διεκδικητικός και
αφερέγγυος ως προς τους άλλους. Άλλα λέει τη μια, άλλα την άλλη. Μια κατηγορεί τους
μεν, μια τους δε, την άλλη τους προσεγγίζει πάλι. Βρίσκεται συνεπώς σε μια σύγχυση
και αναζητείται νέα κορυφή για αυτό το “τρίγωνο ασφαλείας”, το οποίο λένε πολλοί
ότι βρίσκεται στο Καιρό. Η Αίγυπτος είναι σε θέση σημαντική στη γεωγραφία της περιοχής
και την κάνει ακόμα πιο σημαντική και η Διώρυγα του Σουέζ. Όμως η Αίγυπτος δεν
έχει και πολύ καιρό που μπήκε σε κατάσταση ασφαλείας στο εσωτερικό της και ακόμη
δεν είναι εμπνέει 100% σταθερότητα.
Εδώ πρέπει να
αδράξει την ευκαιρία η ελληνική πλευρά μιας και έχει θαλάσσια σύνορα απευθείας
με την Αίγυπτο νοτίως τη Κρήτης, αλλά και πολύ καλές σχέσεις ανέκαθεν με τις Αραβικές
χώρες, ώστε να φέρει πιο κοντά και τις άλλες χώρες που έχουν κοινά συμφέροντα
στην περιοχή και η άλλη κορυφή του τριγώνου ασφαλείας να μετατοπιστεί στο
Κάιρο. Ας είναι σε δυσχερή οικονομική θέση τώρα, σε διπλωματικό επίπεδο δεν της
απαγορεύει κάνεις να ανοιχτεί. Ίσα ίσα που θα φάνει πως δεν έχει ξεμείνει από
συμμάχους και ούτε ότι περιμένει τον Μεσσία να την σώσει είτε λέγεται Η.Π.Α.,
Ρωσία, Κίνα κτλ.. Μπορεί η Ρωσία όπως προείπαμε να μπαίνει δυναμικά στην
περιοχή, αλλά αν οι τριγύρω λαοί της Μεσογείου είναι ενωμένοι αυτοί θα έχουν το
έλεγχο κατά κύριο λόγο.
Οι λαοί της Ανατολικής Μεσογείου που
διέπρεψαν ανά τους αιώνες ήταν πάλι αυτοί οι τρείς. Έλληνες, Αιγύπτιοι και οι
Φοίνικες. Μετεξέλιξη των Φοινίκων είναι οι Εβραίοι, προς τι όλο αυτό το μένος
τα τελευταία χρόνια εναντίον τους;;;
Επειδή έχουν τις τράπεζες και τα χρήματα;;;
Ήταν έξυπνοι και τα έχουν!
Οι Φοίνικες δεν διάδωσαν πρώτοι το αλφάβητο και οι Έλληνες το τελειοποίησαν και
ανέπτυξαν τις τέχνες του λόγου και μη, μέσα από αυτό;;;
Οι Φοίνικες δεν διδάξαν σε όλους το εμπόριο;;;
Κι όσα λέγονται και γράφονται που αφορούν τις θρησκείες κτλ., αντικρούονται
αμέσως στις συμφωνίες του Ορθόδοξου Ρώσου Πούτιν με τον Εβραίο Νετανιάχου!
Τρανό παράδειγμα όπως είπαμε ότι στην πολιτική και στη γεωπολιτική ακόμα πιο
πολύ δεν χωράνε συναισθηματισμοί και δόγματα!
Και με βάση τα παραπάνω δεν είναι τυχαίο ούτε ότι πέφτουν
Αιγυπτιακά αεροπλάνα λίγες μέρες αφότου γίνονται ομιλίες για τον καθορισμό της ΑΟΖ.
Ούτε πως τελικά δεν επιστρέφονται με (δήθεν) απόφαση δικαστηρίου τα νησάκια
στην Ερυθρά Θάλασσα από την Αίγυπτο στην Σαουδική Αραβία. Μιας και ο Σισί “τραμπαλίζεται”
λίγο κι αυτός ανάμεσα στο συμφέρον της χώρας του και την Μουσουλμανική Αδελφότητα
που τον ανέδειξε.
Φαίνεται αρκετά πιο λογικός από τον “φίλο μας” τον Ταγίπ,
που μετά τις παραπάνω τελευταίες εξελίξεις, κυρίως μεταξύ Ρωσίας και Ισραήλ, άλλαξε
τακτική και το γύρισε στο γλείψιμο, αλλά έχει ‘φάει πόρτα” από παντού πλέον.
Εξάλλου πρέπει να το καταλάβουν όλοι πως δεν έχει καμιά δουλεία ένας νομαδικός λαός
που μόνο να σφάζει και να γδέρνει τα τομάρια ήξερε (ζώα εννοώ, μετά
χρησιμοποίησε τις τεχνικές και στους ανθρώπους) στην Ανατολική Μεσόγειο που το
μέσο επικοινωνίας αλλά και εξουσίας αν θέλετε είναι το εμπόριο και ο
πολιτισμός, και όχι το μαχαίρι.
Είναι το κέντρο του κόσμου η Μεσόγειος, είτε μας αρέσει
είτε όχι!
Μόνο αν δούμε παραπέρα από τον δικό μας χάρτη θα μπορέσουμε να αναστηθούμε και
όχι αν ασχολούμαστε με τα μικροπολιτικά εντός!
ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
