Μεγάλο μπέρδεμα αν μας αφήσει χρόνους ο Mr. Ουζμπεκιστάν…

Γενικευμένη είναι η ανησυχία που επικρατεί στα υπουργεία Εξωτερικών των ισχυρών χωρών του πλανήτη και όχι μόνο, ενώπιον του ενδεχομένου να εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο ο ιστορικός ηγέτης – μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης – του Ουζμπεκιστάν, Ισλάμ Καρίμοφ… Λόγω του μυστικοπαθή χαρακτήρα του καθεστώτος του, η επίσημη ανακοίνωση που εκδόθηκε και αφορά στην εισαγωγή του στο νοσοκομείο, μάλλον θα πρέπει να αποτελέσει «καμπανάκι» ότι κάτι δεν πάει καλά με τον Καρίμοφ, για τον οποίο είχε κυκλοφορήσει ευρέως, ότι ήταν σοβαρά άρρωστος.

Η ανακοίνωση κάνει λόγο για την ανάγκη πλήρους ιατρικού ελέγχου του 78χρονου ηγέτη, καθώς επίσης και για θεραπεία που μπορεί να πάρει χρόνο, χωρίς βέβαια να προβεί σε αποδέσμευση περισσοτέρων λεπτομερειών για την υγεία του.

Ο Καρίμοφ κυβερνά το Ουζμπεκιστάν με σιδηρά πυγμή τα τελευταία 25 χρόνια, αρχικά ως επικεφαλής του κομουνιστικού κόμματος το 1989 και από το 1991 που ανεξαρτητοποιήθηκε με τη διάλυση της ΕΣΣΔ, ως ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της πολυπληθέστερης (περί τα 30 εκατομμύρια πληθυσμό), περίκλειστη χώρας (δίχως έξοδο στη θάλασσα) της Κεντρικής Ασίας.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποιο πρόσωπο που έχει οριστεί ως αντικαταστάτης, οπότε η προοπτική της σοβαρής αστάθειας σε μια χώρα με μεγάλα προβλήματα και διαιρέσεις, θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα σοβαρό μέτωπο σε μια πολύ ευαίσθητη περιοχή, όπου μπορούν να συγκρουστούν τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, Ρωσίας, Κίνας και ΗΠΑ…

Όσον αφορά τα παιδιά του, η περίφημη από την «άσωτη» ζωή που έκανε στις δυτικές πρωτεύουσες και η εμπλοκή της σε υποθέσεις σοβαρής διαφθοράς, Γκουλνάρα Καρίμοβα, τελεί κατά πληροφορίες σε κατ’ οίκον περιορισμό από το 2014 που χάθηκαν τα ίχνη της από το διεθνές τζετ σετ. Η άλλη του θυγατέρα, η Λόλα Καρίμοβα – Τιλιάεβα, είναι αυτή την περίοδο πρέσβειρα της χώρας στην έδρα της UNESCO στο Παρίσι. Οι δυο αδερφές φέρονται να μη μιλιούνται, ενώ δε λείπουν και οι διαφοροποιήσεις με τις πολιτικές επιλογές του πατέρα τους…

Υπενθυμίζεται, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούσαν στρατιωτική βάση από το 2001 έως το 2005, με στόχο τον ανεφοδιασμό των δυνάμεων στο Αφγανιστάν, με τον Ουζμπέκο ηγέτη να επιθυμεί να μειώσει τη μονοσήμαντη εξάρτησή του από τη Μόσχα, η οποία ποτέ δεν είδε με καλό μάτι τα αμερικανικά στρατεύματα.

Το 2005 όμως ο Καρίμοφ έπνιξε στο αίμα εξέγερση στην περιοχή Αντιτζάν, την οποία απέδωσε σε ισλαμιστές εξτρεμιστές, οι ΗΠΑ αντέδρασαν και ο ηγέτης της χώρας απλά τις πέταξε έξω με συνοπτικές διαδικασίες…

Ο Καρίμοφ αναφερόταν στο ισλαμικό Κίνημα του Ουζμπεκιστάν (IMU: Islamic Movement of Uzbekistan), το οποίο είχε εμπλακεί το 1999 σε δολοφονική απόπειρα εναντίον του, ενώ αργότερα εντάχθηκαν στην Αλ Κάιντα και συνεργάστηκαν με τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Πλέον ορισμένοι ορκίστηκαν πίστη στο «ισλαμικό κράτος»…

Στις αρχές Αυγούστου 2012, ο Καρίμοφ ενέκρινε εισήγηση για την απαγόρευση διατήρησης ξένης βάσης στη χώρα και έκτοτε προσπαθεί να ακολουθήσει μια πολιτική ουδετερότητας, «παίζοντας» με τις σχέσεις της χώρας του με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ.

Η Ρωσία είχε στρατιωτική πρόσβαση στη χώρα από το 2006-2012, όταν το Ουζμπεκιστάν ήταν μέλος του ρωσικού CSTO (Collective Security Treaty Organization), τον Οργανισμό Συλλογικής Ασφάλειας που πολλοί έχουν ονομάσει ως σύμφωνο αντίστοιχο του ΝΑΤΟ. Η συμμετοχή της χώρας στον οργανισμό ανεστάλη στη συνέχεια, απόφαση συμβατή με την πολιτική ουδετερότητας που είχε αποφασίσει να ακολουθήσει.

Στα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου (2015), η Γερμανία ήταν η τελευταία χώρα που εγκατέλειψε την αεροπορική βάση που χρησιμοποιούσε στο Ουζμπεκιστάν για τη λογιστική υποστήριξη των δυνάμεών της στο Αφγανιστάν, καταβάλλοντας ετήσιο ενοίκιο περίπου 35 εκατομμυρίων ευρώ.

Η κυβέρνηση ζήτησε αναπροσαρμογή – διπλασιασμό του ενοικίου, οι Γερμανοί αρνήθηκαν και αποφάσισαν να εγκαταλείψουν. Η βάση λειτουργούσε ατύπως, αφού διαφορετικά θα αποτελούσε ακύρωση στην πράξη της απαγόρευσης ξένης βάσης στη χώρα που ίσχυε από το 2012.

Στις 25 Απριλίου, ο Καρίμοφ βρέθηκε στη Μόσχα για να συζητήσει την προμήθεια ρωσικών οπλικών συστημάτων, αλλά και την ολοκλήρωση συμφωνίας διαγραφής του χρέους ύψους 865 εκατομμυρίων δολαρίων του Ουζμπεκιστάν προς τη Ρωσία. Οι σχέσεις των δυο χωρών, χωρίς να είναι θερμές, έδειχναν πάντα να ισορροπούν σωστά, με τη Μόσχα να τηρεί πάντα προσεκτική στάση.

Η Ρωσία γνωρίζει τη σημασία της για το Ουζμπεκιστάν στον οικονομικό τομέα, αλλά και στα θέματα ασφαλείας, οπότε γνωρίζει ότι δεν υπάρχει λόγος να πιέζει καταστάσεις. Από την εξίσωση ας μην ξεχνάμε και την πολύ δραστήρια στην κεντρική Ασία Κίνα, η οποία παραδοσιακά κινούνταν εξαιρετικά διακριτικά, μιλώντας μόνο για μπίζνες…

Αντίθετα, η πολιτική των Αμερικανών και η εγγενής διαφθορά του συστήματος Καρίμοφ, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη καταπάτηση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δυσχέρανε σημαντικά τη συνεννόηση, αν και η επιθυμία του Καρίμοφ να διατηρεί τις πόρτες ανοιχτές, εξασφάλιζαν ένα ελάχιστο συνεννόησης. Ενδεχόμενη απώλεια όμως του ηγέτη θα μπορούσε να αλλάξει πολλά για όλους…

ΠΗΓΗ : http://www.defence-point.gr/news/

ΘΑ ΠΟΥΛΗΘΟΥΝ ΦΘΗΝΑ, ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΣΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΟΙ ΚΟΥΡΔΟΙ;;; ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΑΝ ΓΙΝΕΙ!!!

Ένα ατελείωτο πάζλ η Μέση Ανατολή και πολλά χέρια αναμιγνύονται για να το δέσουν όπως θέλει ο καθένας ξεχωριστά. Το θέμα είναι ότι οι Κούρδοι μπορεί να μείνουν απ’ έξω από την πίτα ακόμη μια φορά. Οι Αμερικάνοι που έδειχναν να τους ενισχύουν ποικιλοτρόπως αλλά λένε, αλλά κάνουν κι αλλά εννοούν. Βέβαια έτσι είναι η πολιτική τους δεκαετίες τώρα. Οι Ρώσοι πάλι αν δεν τους πάρουν κάποιους με το μέρος τους εξ ολοκλήρου, πάντα θα τους έχουν σε μια απόσταση. Θα πουληθούν πάλι φτηνά στο γεωπολιτικό παζάρι τα όνειρα για Κουρδική κρατική οντότητα;;;

Οι Η.Π.Α. από τη μια φοβερίζουν τον Άσαντ που χτύπησε κάποιες μονάδες των Κούρδων της Συρίας, αλλά στον πολλά βαρύ Ταγίπ έστειλαν τον αντιπρόεδρο τους να κάνει χάρες στο νέο - Οθωμανό Σουλτάνο. Και στους Κούρδους ζητάνε να γυρίσουν ανατολικά του Ευφράτη ικανοποιώντας τον Ερντογαν. Όπου τους παίρνει δηλαδή!

Βέβαια έπαιξε πολύ καλά το χαρτί της προσέγγισης με τη Ρωσία ο Σουλτάνος. Επίσης το αποτυχημένο πραξικόπημα τον ενίσχυσε υπερβολικά στο εσωτερικό της Τουρκίας και τώρα δύσκολα μπορεί να απομακρυνθεί από την ηγεσία της. Η΄ θα υπάρξει το βιολογικό του τέλος με κάποιον τρόπο ή θα διαλυθεί η χώρα ολόκληρη. Το πρώτο είναι πολύ δύσκολο γιατί τον φυλάει ένας στρατός από πράκτορες και τόσο κοντά στο αποτυχημένο πραξικόπημα θα κάνει “μπαμ” ποιος θα ευθύνεται, αλλά και το δεύτερο στην προκείμενη περίπτωση που φαίνεται ενισχυμένος είναι αδύνατό.

Και γιατί δεν τους παίρνει;;;

Μα γιατί τόσα χρόνια έκτρεφαν ένα τέρας στην Ανατολική Μεσόγειο για να έχουν το ανάχωμα προς την Ρωσία, παλαιοτέρα Σοβιετική Ένωση, καταστρέφοντας όλους τους γύρω. Στη Μέση Ανατολή κατέστρεψαν και αποδυνάμωσαν κράτη, με εξαίρεση τη Σ.Αραβία και το Ιράν, για να εκμεταλλευτούν την περιοχή ενεργειακά αλλά και να βοηθήσουν το κράτος του Ισραήλ να μπορέσει να σταθεί στην περιοχή που το περικυκλώνουν Αραβικά κράτη. Στα Βαλκάνια διέλυσαν οικονομικά τις περισσότερες χώρες, ενώ την Γιουγκοσλαβία και σαν κράτος. Η Ελλάδα επιλέχτηκε να γίνει το πειραματόζωο και η περιοχή πλέον είναι ασταθής. Κι ένας Ερντογάν που απειλεί τους πάντες. Ποιος τους φταίει;;;

Ο κατακερματισμός και η εξαθλίωση των γειτόνων της Τουρκίας είναι δικό τους έργο και τώρα δεν μπορούν να βρουν ανάχωμα για το πρώην ανάχωμα. Και ας αφήσουμε την Μέση Ανατολή που εκ φύσεως έχει τάσεις αποσταθεροποίησης από τα αρχαία χρόνια. Στα Βαλκάνια έπρεπε να ενισχύονται όλο και περισσότερο οι εξτρεμιστές των Αλβανών;;; Έπρεπε να χωριστεί η Γιουγκοσλαβία σε χίλια κομμάτια;;; Αν υπήρχε μια Σερβία με τα σημερινά Σκόπια και χωρίς κρατική οντότητα της Βοσνίας, η οποία να χωρίζονταν με τους Κροάτες θα ήταν μη ελέγξιμη η περιοχή;;;

Δεν νομίζω! Απλά έπρεπε να δοθεί ένα καλό μάθημα σε όποιον αντιστέκεται. Τώρα όμως που οι νέο-Οθωμανοί εκτρέφουν τζιχαντίστες σε Βοσνία, Αλβανία και Κόσσοβο τι γίνεται;;; Τώρα που χτίζει τζαμιά ο Σουλτάνος σε όλα τα Βαλκάνια όπου έχει μουσουλμάνους τι κάνετε;;;

Τρέχετε και δεν φτάνετε και είστε έτοιμοι να πουλήσετε συμμάχους. Ίσως τους πολυτιμότερους, από πολλές απόψεις.

Στη περιοχή όλα ξεκίνησαν για τον έλεγχο της διαδρομής αγωγών ενέργειας και από πού θα περνάνε. Αν μείνουν στην απ’ έξω ξανά οι Κούρδοι για να δούμε ποιοι απομένουν. Στη Συρία αν κρατηθεί ο Ασάντ, που κατά όπως φαίνεται γίνεται, θα είναι στη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας για μισό αιώνα ακόμη. Και γιατί τον έσωσαν από σίγουρη ανατροπή και θάνατο, αλλά και γιατί τα λιμάνια της χώρας έχουν νοικιαστεί για 55 χρόνια στη Ρωσία. Το Ιράκ διαλυμένο κι αυτό έχει περάσει στο μεγαλύτερο μέρος του υπό τον έλεγχο των σιίτων που υποστηρίζει το Ιράν. Το ίδιο και ο Λίβανος μέσω της Χεζμπολάχ. Το Ιράν που ελέγχει τους παραπάνω όλο “τραμπαλίζεται”, δηλαδή ενώ έχει συνάψει συμφωνία με τις Η.Π.Α. για το πυρηνικό του πρόγραμμα, βοηθήσει και τη Ρωσία ενίοτε. Αν και τελευταία άλλαξε κάπως στάση, μπορεί να τραβήχτηκε κανά αυτί με μοχλό πίεσης την συμφωνία των πυρηνικών και ανακοίνωσαν την παύση της χρήσης της βάσης Χαμαντάν από τους Ρώσους. Οι Σουνίτες από Συρία και Ιράκ αν διαμελιστούν τα κράτη τους και δημιουργήσουν δικό τους, είναι σίγουρο πως θα ακολουθούν την πολιτική των Η.Π.Α. ή θα επηρεάζονται αρκετά από τα λεφτά των Σαουδαράβων;;;

Όλα αυτά πρέπει να τα σκεφτεί σοβαρά η Αμερικάνικη πολιτική και κυρίως μετά της εκλογές, όποιος και να βγει. Γιατί και το Ισραήλ θα προτιμούσε τους Κούρδους ισχυρούς στην περιοχή, σαν μη αραβικό, μη περσικό, μη τούρκικο φύλο. Και το εβραϊκό λόμπι στις Η.Π.Α. είναι ισχυρό κι ας έδειχναν σημάδια ψυχρότητας οι κυβερνήσεις των Ομπάμα και Νετανιάχου μεταξύ τους. Αλλά και τους Αμερικάνους θα τους βολεύει αυτή η κατάσταση, με ένα νεότευκτο κράτος, χωρίς χρήματα, χωρίς βοήθεια λόγω μη καλής σχέσης με τους γείτονες του, για να το ελέγχει. Είναι και το “διαίρει και βασίλευε” αλάνθαστος κανόνας αν θες να ηγηθείς. Τέλος το πιο σημαντικό κριτήριο για να μην τους αφήσουν στην τύχη τους αφόρα τον πραγματικό λόγο όπως προείπα του πολέμου εκεί, τους αγωγούς. Αν δεν υπάρξει κράτος κουρδικό που με κάποιο τρόπο να έχει διέξοδο και τη θάλασσα, κατά προτίμηση στη Μεσόγειο, πως θα περιοριστούν τα σχέδια των Ρώσων για παντοδυναμία στην πώληση πετρελαίου την Ευρώπη;;;

Μόνο αν ελέγξουν την Τουρκία και γίνει ενεργειακός κόμβος. Πρέπει να καταλάβουν όμως ότι με τον σημερινό της ηγέτη η Τουρκία δεν ελέγχεται. Κι αν της δώσουν παραπάνω δύναμη με τους αγωγούς θα γίνει ένα αδηφάγο τέρας που δεν θα σταματάει να ζητάει. Πρώτα από τους γείτονες και μετά γενικά. Τα ίδια λάθη δεν έκαναν και με τον Χίτλερ και μετά έτρεχαν και δεν έφταναν;;; Τον βοήθησαν οικονομικά για να υπάρχει ανάχωμα κατά της Σοβιετικής Ένωσης στην Ευρώπη και τελείως δημιούργησαν ένα τέρας. Ο Ερντογάν βλέπουν να διαφέρει πολύ από το να επαναλάβει την ιστορία;;;

Η χερσόνησος της Ανατολίας πάντα έχει και θα έχει τη στρατηγική της σημασία για όποιον την κατέχει και τους συμμάχους του. Αλλά αν δεν διαμελιστούν κάποια κράτη στην περιοχή, μέσα σ’ αυτά και η Τουρκία, δεν πρόκειται να υπάρξει οριστική λύση. Με την παρούσα κατάσταση είναι δύσκολο αλλά αν έδιναν σημαντικά και χειροπιαστά ανταλλάγματα στον Πούτιν για το μέτωπο της Ουκρανίας δεν πιστεύω πως θα τα διακύβευε για να στηρίξει καμιά Τουρκία. Και μετά έχοντας απογυμνώσει από τις λυκοφιλίες τον Ερντογάν να βάλει μπρος το σχέδιο εξόντωσης του και διαμελισμού της χώρας του. Η Ρωσία έχει σαν μοχλό πίεσης προς τη Δύση την εμπλοκή της στην Συρία και αντιστρόφως πιέζεται από την κατάσταση στην Ουκρανία. Όμως η Ουκρανία είναι διπλά της, μια ανάσα. Τι λέτε να προτιμήσει;;;

Οι Η.Π.Α. βέβαια θέλουν να κρατήσουν δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Δηλαδή και η Ρωσία να μείνει περικυκλωμένη στρατιωτικά και οικονομικά και την Τουρκία να θέσουν πάλι υπό δικό τους έλεγχο και όχι τον αυτόνομο ισλαμιστικό δρόμο που έχει πάρει ο Σουλτάνος. Η γνώμη μου είναι πως και τα δυο δεν γίνονται, ενώ πιο εύκολα μπορούν να “χτυπήσουν” την οικονομικά εξουθενωμένη Τουρκία, παρά να κάνουν ζημιά στην Ρωσία μέσω Ουκρανίας. Τα μεγέθη δεν είναι ίδια και η κατάσταση στην Ουκρανία αν δεν βρεθεί λύση, έτσι θα παραμείνει για χρόνια. Αρά πρέπει να δώσουν μια ανάσα εκεί αντί να παρακαλάνε τον Σουλτάνο. Έτσι και πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν στο μυαλό τους Σοβιετικούς και δεν καταλάβαιναν τι έκτρεφαν. Ευτυχώς τους το θύμισαν πριν να είναι πολύ αργά οι Ιάπωνες στο Πέρλ Χάρμπορ και τους ξύπνησαν.

Εκτός αν μαγειρεύονται κάτω από το τραπέζι αλλά σχέδια και αυτή τη στιγμή προσπαθούν να αποκοιμίσουν τον Ερντογάν. Δεν θα είναι παράξενο για αμερικάνικη τακτική. Οι Κούρδοι αν προδοθούν και τώρα δεν πιστεύω ότι θα κάτσουν να τους διαλύσουν σαν σφυριά που σπάνε το μάρμαρο οι γείτονες, γιατί μετά όλοι θα πέσουν πάνω τους. Ιρανοί, Τούρκοι, Σύροι και Άραβες. Μέτα πρέπει θα διεξάγουν πόλεμο ζωής ή θανάτου με απρόβλεπτες συνέπειες για την Μέση Ανατολή. Οι απαντήσεις τους χτες ήταν ηχηρές, ειδικά με την ανατίναξη ενός τανκς κοντά στο χωριό Αμάρνα εντός της Συρίας. Ενώ ανεπιτυχής επίθεση έγινε και στο αεροδρόμιο του Γκαζιαντέπ.

Υ.Γ. Πριν ένα μήνα γνωστός μου που ζούσε χρόνια στις Η.Π.Α. μου είπε ένα παράδειγμα όσον αφόρα πράγματα που έχει δει σε αμερικάνικες τράπεζες και εταιρείες. Μου ανέφερε περιστατικά όπου μπροστά σου όλα καλά κι ωραία και από τις πίσω πόρτες μπαινοβγαίνουν άλλες χίλιες δυο συμφωνίες που ακυρώνουν την δική σου πολύ απλά. Ας ελπίσουμε να εφαρμόσουν το ίδιο και με τον Σουλτάνο γιατί αλλιώς δεν έχουν λογική οι ενέργειες τους. Οι Κούρδοι πρέπει να έχουν το δικό τους κράτος!

ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ