Δείτε αυτό το χάρτη και καταλάβετε μέχρι που φτάνει η ελληνική επικράτεια!
Η Ελλάδα, ευτυχώς, δεν είναι μόνο ο κορμός της στη στεριά, είναι και τα νησιά της και η θάλασσα της με κόκκινο χρώμα. Αν το δεις αναλογικά με την Τουρκία απέναντι αλλά και με μεγαλύτερα κράτη σε έκταση, φαίνεται πως δε είναι μικρός ο ζωτικός χώρος της Ελλάδος. Είναι τα 2/3 της συνολικής τούρκικης επικράτειας σε στεριά και θάλασσα μαζί.
Θα μου πείτε κατοικείται η θάλασσα και τα κύματα (εκτός απ' το γνωστό σλόγκαν για τα ψάρια της) ;;;
Και απαντώ με ερώτηση!
Γιατί κατοικείται η τεράστια ενδοχώρα της Ρώσικης Ομοσπονδίας;;;
Προφανώς και όχι, ειδικά μέσα στην Σιβηρία υπάρχει μεγάλη αραιοκατοίκηση όπως και κοντά στον Αρκτικό Κύκλο. Της δίνει όμως το πάτημα σε Ευρώπη, Ασία, Άπω Ανατολή (Βλαδιβοστόκ) μέχρι και σύνορα με την Αμερικάνικη Ήπειρο και στον Βόρειο Πόλο (σημείο παγκόσμιου ενδιαφέροντος σε λίγα χρόνια). Μια Ρωσία που μπορεί να έχει ακόμη βαριά τα οικονομικά προβλήματα από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης αλλά το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών της δεν το έχασε. Και είναι ακόμα εδώ, αναγεννημένη και διεκδικεί. Εκεί όπου έχασε εδάφη με τη δημιουργία άλλων εθνικών κρατών βλέπουμε τη προβλήματα αντιμετωπίζει (Ουκρανία, Καύκασος).
Τα αναφέρω όλα αυτά γιατί ακούω και διαβάζω πολλά σχόλια τελευταία όταν αναφέρονται ειδήσεις για την προκλητικότητα των Τούρκων και αν πάρουν κάποιο/α νησιά με όσα κάνουν, του στυλ "έλα μωρέ τόσα έχουμε" ή "εδώ καιγόμαστε (εννοούν οικονομικά) θα κοιτάμε τις Οιννούσες που είναι 5 βράχια".
Καλά για το πρώτο δεν χρειάζεται να σχολιάσω καν, για το 2ο θα θυμίσω ότι η Ελλάδα κι άλλες φορές στη σύγχρονη ιστορία της χρεοκόπησε και πάλι εδώ είναι. Δεν υπήρξε αυτό μια εθνική καταστροφή. Αντιθέτως υπήρξε όταν χάσαμε τα παράλια της Μικράς Ασίας και ξεριζώθηκε το ελληνικό στοιχείο της περιοχής δια παντός.
Γι' αυτό έχει μεγάλη σημασία ο κάθε βράχος που μας ανήκει σαν κράτος. Ξαναδείχνω το χάρτη και δείτε που είναι το Καστελόριζο και την γεωστρατηγική θέση που έχει, όπου μας ενώνει με την επικράτεια του ελεύθερου Κυπριακού Κράτος και αυτομάτως και με τη Μέση Ανατολή. Σ' όλο αυτό παίζει μεγάλο ρόλο και η προσέγγιση που θέλει να κάνει το Ισραήλ μέσω Κύπρου για το θέμα της ενέργειας και να βρει διέξοδο μέσω ημών στην Ευρώπη. Εκεί μπαίνει σφήνα η Τουρκία με κάτι "μύτες" στο θαλάσσιο χάρτη να χαλάσει ότι μπορεί και να κερδίσει επίσης ότι μπορεί.
Σημαντικό ρόλο παίζει επίσης και η Κρήτη για το πάτημα που μας δίνει με τα χωρικά της ύδατα προς την Αφρική, αλλά και η Κάρπαθος με την Κάσο και τις νησίδες τους. Όπου είναι ο συνδετικός κρίκος θαλάσσιου χώρου Κρήτης και Καστελόριζου, βοηθώντας έτσι και προς τις δυο κατευθύνσεις της κυριαρχίας μας. Και προς νότια και προς ανατολάς.
Και στην αντίθετη πλευρά όμως, στο Ιόνιο Πέλαγος, οι Στροφάδες νήσοι (διοικητικά στη Ζάκυνθο) κοιτάξτε τι άνοιγμα μας προσφέρουν προς την Δύση. Οι Στροφάδες ναι, "κάτι βράχια" όπως λένε μερικοί. Ενώ και παραπάνω στη Κέρκυρα δείτε πόσο κοντά σε φέρνουν με την Ιταλία οι Οθωνοί (πάνω από την Κέρκυρα), αλλά και το ίδιο το νησί της Κέρκυρας πόσο θαλάσσιο ζωτικό χώρο σου προσφέρει σχεδόν "πάνω" στις αμμουδιές της Αλβανίας.
Μιας και μίλησα για Τουρκία, χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα με το τι έγινε στην Μικρασιατική Καταστροφή. Ο Ελ. Βενιζέλος είχε αποδείξει στους Δυτικούς ότι θα συμπλέει με τα συμφέροντα τους στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και είχε πάρει σπουδαία ανταλλάγματα εδαφικά και όχι μόνο. Γι' αυτό πήγε να του δοθεί και ο έλεγχος την Μ. Ασίας και των Στενών ενδεχομένως αργότερα. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία τότε, είχε δείξει να μην συμμορφώνεται με όσα ήθελαν "Οι Σύμμαχοι" και είχε ταχθεί μάλιστα στο πλευρό των αντιπάλων στον Α' Παγκόσμιο, με τις Κεντρικές Δυνάμεις (Γερμανία, Αυστροουγγαρία και Βουλγαρία).
Την έσωσε τελευταία στιγμή από μια ολική καταστροφή ο Κεμάλ, που ήρθε και εγκαθίδρυσε δημοκρατία και στράφηκε προς τη Δύση σε πολλούς τομείς. Συνέπεσαν βέβαια και τα γεγονότα με τους μπολσεβίκους στην Ρωσία και την Οκτωβριανή Επανάσταση. Αυτομάτως η Σοβιετική Ένωση πλέον πέρασε στο αντίπαλο στρατόπεδο, ενώ πριν ήταν σύμμαχος σαν Τσαρική Ρωσία. Φοβήθηκαν οι Δυτικοί ότι ο συνδετικός κρίκος της Ορθοδοξίας και του εμπορίου στην Ρώσικες ακτές της Μαύρης Θάλασσας από ελληνικά πλοία, ίσως μας έφερνε πιο κοντά σαν κράτη. Ειδικά αν είχαμε "μεγαλώσει" ξαφνικά κι εμείς στην περιοχή. Ήταν καλύτερο μια αλλόθρησκη και συχνά εχθρική χώρα προς τη Ρωσία να "κρατάει" τα στενά. Συν ότι είμαστε και από μόνοι μας αυτοκαταστροφικοί και στις τότε εκλογές ψηφίσαμε ότι να' ναι πάλι.
Βλέπουμε λοιπόν πόσο σημαντικά είναι τα θαλάσσια περάσματα και πως τελικά επέλεξαν η περιοχή να μην ελέγχεται από έναν μόνο και να τον κάνει πανίσχυρο. Γιατί όσο και να αναπτυχθεί η τεχνολογία πάντα οι θαλάσσιες δίοδοι θα έχουν κυρίαρχη σημασία στην γεωστρατηγική όλων και κυρίως των υπερδυνάμεων, εκτός αν βρεθεί κάποια στιγμή τρόπος να "διακτινίζεσαι" από ένα μέρος στο άλλο. Έτσι επέλεξαν ένας πιο ισχυρός να ελέγχει τα Στενά και ο άλλος το Αιγαίο και τις πιο νότιες περιοχές, όχι όλα ένας. Επίσης ο ένας να φτάνει ως τ παράλια το άλλου, αλλά να μην πατάει πάνω σ'αυτά. Ενώ τυχαίο δεν είναι που μείναν εκτός ελληνικής επικράτειας μόνο η Ίμβρος και η Τένεδος. Κοιτάξτε παρακάτω που βρίσκονται, είναι τα προπύργια των Στενών. Και είπαμε τα Στενά στην ΚΕΜΑΛΙΚΗ ΤΟΥΡΚΙΑ.
Και γιατί τονίζω τον όρο Κεμαλική Τουρκία;;;
Γιατί οι Δυτικοί την εμπιστεύονταν και όσο οι μεταγενέστεροι ακολουθούσαν αυτή τη γραμμή. Αν η Τουρκία επιστρέψει στο Οθωμανικό της παρελθόν. Το αυταρχικό και βαθιά μουσουλμανικό παρελθόν της, μόνο οφέλη δεν θα έχει. Ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών καλά τους το θύμισε. Τότε έχασαν όλα σχεδόν τα εδάφη στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική που κατείχαν, ενώ παραλίγο όπως προανέφερα να έχαναν τα πάντα.
Κι όπως βλέπουμε ο Ερντογάν "προς τα πίσω" πάει πάλι. Και τώρα αν χάσει εδάφη δεν έχει και μεγάλο περιθώριο ευελιξίας όπως ο Κεμάλ. Με Κούρδους, Σύριους, Αρμένιους και υποθετικά και εμάς να καραδοκούν, θα συρρικνωθεί απίστευτα πολύ σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Αυτά είναι θεωρητικά βέβαια, αν και όχι απίστευτα να συμβούν. Το θέμα είναι πως από τα παραπάνω φαίνεται ακόμα και η τελευταία σπιθαμής γης είναι σημαντική. Ακόμα και τα βράχια έχουν την αξία τους μέσ'τη θάλασσα. Όποτε στο τωρινό ρεαλιστικό παρόν ας μην τα απαξιώνουμε!
Η θαλασσοκρατία είναι μεγάλο πλεονέκτημα και ειδικά στα χέρια ναυτικού λαού!
ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
