Μεγάλο μπέρδεμα αν μας αφήσει χρόνους ο Mr. Ουζμπεκιστάν…

Γενικευμένη είναι η ανησυχία που επικρατεί στα υπουργεία Εξωτερικών των ισχυρών χωρών του πλανήτη και όχι μόνο, ενώπιον του ενδεχομένου να εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο ο ιστορικός ηγέτης – μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης – του Ουζμπεκιστάν, Ισλάμ Καρίμοφ… Λόγω του μυστικοπαθή χαρακτήρα του καθεστώτος του, η επίσημη ανακοίνωση που εκδόθηκε και αφορά στην εισαγωγή του στο νοσοκομείο, μάλλον θα πρέπει να αποτελέσει «καμπανάκι» ότι κάτι δεν πάει καλά με τον Καρίμοφ, για τον οποίο είχε κυκλοφορήσει ευρέως, ότι ήταν σοβαρά άρρωστος.

Η ανακοίνωση κάνει λόγο για την ανάγκη πλήρους ιατρικού ελέγχου του 78χρονου ηγέτη, καθώς επίσης και για θεραπεία που μπορεί να πάρει χρόνο, χωρίς βέβαια να προβεί σε αποδέσμευση περισσοτέρων λεπτομερειών για την υγεία του.

Ο Καρίμοφ κυβερνά το Ουζμπεκιστάν με σιδηρά πυγμή τα τελευταία 25 χρόνια, αρχικά ως επικεφαλής του κομουνιστικού κόμματος το 1989 και από το 1991 που ανεξαρτητοποιήθηκε με τη διάλυση της ΕΣΣΔ, ως ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της πολυπληθέστερης (περί τα 30 εκατομμύρια πληθυσμό), περίκλειστη χώρας (δίχως έξοδο στη θάλασσα) της Κεντρικής Ασίας.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα κάποιο πρόσωπο που έχει οριστεί ως αντικαταστάτης, οπότε η προοπτική της σοβαρής αστάθειας σε μια χώρα με μεγάλα προβλήματα και διαιρέσεις, θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα σοβαρό μέτωπο σε μια πολύ ευαίσθητη περιοχή, όπου μπορούν να συγκρουστούν τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, Ρωσίας, Κίνας και ΗΠΑ…

Όσον αφορά τα παιδιά του, η περίφημη από την «άσωτη» ζωή που έκανε στις δυτικές πρωτεύουσες και η εμπλοκή της σε υποθέσεις σοβαρής διαφθοράς, Γκουλνάρα Καρίμοβα, τελεί κατά πληροφορίες σε κατ’ οίκον περιορισμό από το 2014 που χάθηκαν τα ίχνη της από το διεθνές τζετ σετ. Η άλλη του θυγατέρα, η Λόλα Καρίμοβα – Τιλιάεβα, είναι αυτή την περίοδο πρέσβειρα της χώρας στην έδρα της UNESCO στο Παρίσι. Οι δυο αδερφές φέρονται να μη μιλιούνται, ενώ δε λείπουν και οι διαφοροποιήσεις με τις πολιτικές επιλογές του πατέρα τους…

Υπενθυμίζεται, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούσαν στρατιωτική βάση από το 2001 έως το 2005, με στόχο τον ανεφοδιασμό των δυνάμεων στο Αφγανιστάν, με τον Ουζμπέκο ηγέτη να επιθυμεί να μειώσει τη μονοσήμαντη εξάρτησή του από τη Μόσχα, η οποία ποτέ δεν είδε με καλό μάτι τα αμερικανικά στρατεύματα.

Το 2005 όμως ο Καρίμοφ έπνιξε στο αίμα εξέγερση στην περιοχή Αντιτζάν, την οποία απέδωσε σε ισλαμιστές εξτρεμιστές, οι ΗΠΑ αντέδρασαν και ο ηγέτης της χώρας απλά τις πέταξε έξω με συνοπτικές διαδικασίες…

Ο Καρίμοφ αναφερόταν στο ισλαμικό Κίνημα του Ουζμπεκιστάν (IMU: Islamic Movement of Uzbekistan), το οποίο είχε εμπλακεί το 1999 σε δολοφονική απόπειρα εναντίον του, ενώ αργότερα εντάχθηκαν στην Αλ Κάιντα και συνεργάστηκαν με τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Πλέον ορισμένοι ορκίστηκαν πίστη στο «ισλαμικό κράτος»…

Στις αρχές Αυγούστου 2012, ο Καρίμοφ ενέκρινε εισήγηση για την απαγόρευση διατήρησης ξένης βάσης στη χώρα και έκτοτε προσπαθεί να ακολουθήσει μια πολιτική ουδετερότητας, «παίζοντας» με τις σχέσεις της χώρας του με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ.

Η Ρωσία είχε στρατιωτική πρόσβαση στη χώρα από το 2006-2012, όταν το Ουζμπεκιστάν ήταν μέλος του ρωσικού CSTO (Collective Security Treaty Organization), τον Οργανισμό Συλλογικής Ασφάλειας που πολλοί έχουν ονομάσει ως σύμφωνο αντίστοιχο του ΝΑΤΟ. Η συμμετοχή της χώρας στον οργανισμό ανεστάλη στη συνέχεια, απόφαση συμβατή με την πολιτική ουδετερότητας που είχε αποφασίσει να ακολουθήσει.

Στα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου (2015), η Γερμανία ήταν η τελευταία χώρα που εγκατέλειψε την αεροπορική βάση που χρησιμοποιούσε στο Ουζμπεκιστάν για τη λογιστική υποστήριξη των δυνάμεών της στο Αφγανιστάν, καταβάλλοντας ετήσιο ενοίκιο περίπου 35 εκατομμυρίων ευρώ.

Η κυβέρνηση ζήτησε αναπροσαρμογή – διπλασιασμό του ενοικίου, οι Γερμανοί αρνήθηκαν και αποφάσισαν να εγκαταλείψουν. Η βάση λειτουργούσε ατύπως, αφού διαφορετικά θα αποτελούσε ακύρωση στην πράξη της απαγόρευσης ξένης βάσης στη χώρα που ίσχυε από το 2012.

Στις 25 Απριλίου, ο Καρίμοφ βρέθηκε στη Μόσχα για να συζητήσει την προμήθεια ρωσικών οπλικών συστημάτων, αλλά και την ολοκλήρωση συμφωνίας διαγραφής του χρέους ύψους 865 εκατομμυρίων δολαρίων του Ουζμπεκιστάν προς τη Ρωσία. Οι σχέσεις των δυο χωρών, χωρίς να είναι θερμές, έδειχναν πάντα να ισορροπούν σωστά, με τη Μόσχα να τηρεί πάντα προσεκτική στάση.

Η Ρωσία γνωρίζει τη σημασία της για το Ουζμπεκιστάν στον οικονομικό τομέα, αλλά και στα θέματα ασφαλείας, οπότε γνωρίζει ότι δεν υπάρχει λόγος να πιέζει καταστάσεις. Από την εξίσωση ας μην ξεχνάμε και την πολύ δραστήρια στην κεντρική Ασία Κίνα, η οποία παραδοσιακά κινούνταν εξαιρετικά διακριτικά, μιλώντας μόνο για μπίζνες…

Αντίθετα, η πολιτική των Αμερικανών και η εγγενής διαφθορά του συστήματος Καρίμοφ, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη καταπάτηση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δυσχέρανε σημαντικά τη συνεννόηση, αν και η επιθυμία του Καρίμοφ να διατηρεί τις πόρτες ανοιχτές, εξασφάλιζαν ένα ελάχιστο συνεννόησης. Ενδεχόμενη απώλεια όμως του ηγέτη θα μπορούσε να αλλάξει πολλά για όλους…

ΠΗΓΗ : http://www.defence-point.gr/news/

ΘΑ ΠΟΥΛΗΘΟΥΝ ΦΘΗΝΑ, ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΣΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ ΟΙ ΚΟΥΡΔΟΙ;;; ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΑΝ ΓΙΝΕΙ!!!

Ένα ατελείωτο πάζλ η Μέση Ανατολή και πολλά χέρια αναμιγνύονται για να το δέσουν όπως θέλει ο καθένας ξεχωριστά. Το θέμα είναι ότι οι Κούρδοι μπορεί να μείνουν απ’ έξω από την πίτα ακόμη μια φορά. Οι Αμερικάνοι που έδειχναν να τους ενισχύουν ποικιλοτρόπως αλλά λένε, αλλά κάνουν κι αλλά εννοούν. Βέβαια έτσι είναι η πολιτική τους δεκαετίες τώρα. Οι Ρώσοι πάλι αν δεν τους πάρουν κάποιους με το μέρος τους εξ ολοκλήρου, πάντα θα τους έχουν σε μια απόσταση. Θα πουληθούν πάλι φτηνά στο γεωπολιτικό παζάρι τα όνειρα για Κουρδική κρατική οντότητα;;;

Οι Η.Π.Α. από τη μια φοβερίζουν τον Άσαντ που χτύπησε κάποιες μονάδες των Κούρδων της Συρίας, αλλά στον πολλά βαρύ Ταγίπ έστειλαν τον αντιπρόεδρο τους να κάνει χάρες στο νέο - Οθωμανό Σουλτάνο. Και στους Κούρδους ζητάνε να γυρίσουν ανατολικά του Ευφράτη ικανοποιώντας τον Ερντογαν. Όπου τους παίρνει δηλαδή!

Βέβαια έπαιξε πολύ καλά το χαρτί της προσέγγισης με τη Ρωσία ο Σουλτάνος. Επίσης το αποτυχημένο πραξικόπημα τον ενίσχυσε υπερβολικά στο εσωτερικό της Τουρκίας και τώρα δύσκολα μπορεί να απομακρυνθεί από την ηγεσία της. Η΄ θα υπάρξει το βιολογικό του τέλος με κάποιον τρόπο ή θα διαλυθεί η χώρα ολόκληρη. Το πρώτο είναι πολύ δύσκολο γιατί τον φυλάει ένας στρατός από πράκτορες και τόσο κοντά στο αποτυχημένο πραξικόπημα θα κάνει “μπαμ” ποιος θα ευθύνεται, αλλά και το δεύτερο στην προκείμενη περίπτωση που φαίνεται ενισχυμένος είναι αδύνατό.

Και γιατί δεν τους παίρνει;;;

Μα γιατί τόσα χρόνια έκτρεφαν ένα τέρας στην Ανατολική Μεσόγειο για να έχουν το ανάχωμα προς την Ρωσία, παλαιοτέρα Σοβιετική Ένωση, καταστρέφοντας όλους τους γύρω. Στη Μέση Ανατολή κατέστρεψαν και αποδυνάμωσαν κράτη, με εξαίρεση τη Σ.Αραβία και το Ιράν, για να εκμεταλλευτούν την περιοχή ενεργειακά αλλά και να βοηθήσουν το κράτος του Ισραήλ να μπορέσει να σταθεί στην περιοχή που το περικυκλώνουν Αραβικά κράτη. Στα Βαλκάνια διέλυσαν οικονομικά τις περισσότερες χώρες, ενώ την Γιουγκοσλαβία και σαν κράτος. Η Ελλάδα επιλέχτηκε να γίνει το πειραματόζωο και η περιοχή πλέον είναι ασταθής. Κι ένας Ερντογάν που απειλεί τους πάντες. Ποιος τους φταίει;;;

Ο κατακερματισμός και η εξαθλίωση των γειτόνων της Τουρκίας είναι δικό τους έργο και τώρα δεν μπορούν να βρουν ανάχωμα για το πρώην ανάχωμα. Και ας αφήσουμε την Μέση Ανατολή που εκ φύσεως έχει τάσεις αποσταθεροποίησης από τα αρχαία χρόνια. Στα Βαλκάνια έπρεπε να ενισχύονται όλο και περισσότερο οι εξτρεμιστές των Αλβανών;;; Έπρεπε να χωριστεί η Γιουγκοσλαβία σε χίλια κομμάτια;;; Αν υπήρχε μια Σερβία με τα σημερινά Σκόπια και χωρίς κρατική οντότητα της Βοσνίας, η οποία να χωρίζονταν με τους Κροάτες θα ήταν μη ελέγξιμη η περιοχή;;;

Δεν νομίζω! Απλά έπρεπε να δοθεί ένα καλό μάθημα σε όποιον αντιστέκεται. Τώρα όμως που οι νέο-Οθωμανοί εκτρέφουν τζιχαντίστες σε Βοσνία, Αλβανία και Κόσσοβο τι γίνεται;;; Τώρα που χτίζει τζαμιά ο Σουλτάνος σε όλα τα Βαλκάνια όπου έχει μουσουλμάνους τι κάνετε;;;

Τρέχετε και δεν φτάνετε και είστε έτοιμοι να πουλήσετε συμμάχους. Ίσως τους πολυτιμότερους, από πολλές απόψεις.

Στη περιοχή όλα ξεκίνησαν για τον έλεγχο της διαδρομής αγωγών ενέργειας και από πού θα περνάνε. Αν μείνουν στην απ’ έξω ξανά οι Κούρδοι για να δούμε ποιοι απομένουν. Στη Συρία αν κρατηθεί ο Ασάντ, που κατά όπως φαίνεται γίνεται, θα είναι στη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας για μισό αιώνα ακόμη. Και γιατί τον έσωσαν από σίγουρη ανατροπή και θάνατο, αλλά και γιατί τα λιμάνια της χώρας έχουν νοικιαστεί για 55 χρόνια στη Ρωσία. Το Ιράκ διαλυμένο κι αυτό έχει περάσει στο μεγαλύτερο μέρος του υπό τον έλεγχο των σιίτων που υποστηρίζει το Ιράν. Το ίδιο και ο Λίβανος μέσω της Χεζμπολάχ. Το Ιράν που ελέγχει τους παραπάνω όλο “τραμπαλίζεται”, δηλαδή ενώ έχει συνάψει συμφωνία με τις Η.Π.Α. για το πυρηνικό του πρόγραμμα, βοηθήσει και τη Ρωσία ενίοτε. Αν και τελευταία άλλαξε κάπως στάση, μπορεί να τραβήχτηκε κανά αυτί με μοχλό πίεσης την συμφωνία των πυρηνικών και ανακοίνωσαν την παύση της χρήσης της βάσης Χαμαντάν από τους Ρώσους. Οι Σουνίτες από Συρία και Ιράκ αν διαμελιστούν τα κράτη τους και δημιουργήσουν δικό τους, είναι σίγουρο πως θα ακολουθούν την πολιτική των Η.Π.Α. ή θα επηρεάζονται αρκετά από τα λεφτά των Σαουδαράβων;;;

Όλα αυτά πρέπει να τα σκεφτεί σοβαρά η Αμερικάνικη πολιτική και κυρίως μετά της εκλογές, όποιος και να βγει. Γιατί και το Ισραήλ θα προτιμούσε τους Κούρδους ισχυρούς στην περιοχή, σαν μη αραβικό, μη περσικό, μη τούρκικο φύλο. Και το εβραϊκό λόμπι στις Η.Π.Α. είναι ισχυρό κι ας έδειχναν σημάδια ψυχρότητας οι κυβερνήσεις των Ομπάμα και Νετανιάχου μεταξύ τους. Αλλά και τους Αμερικάνους θα τους βολεύει αυτή η κατάσταση, με ένα νεότευκτο κράτος, χωρίς χρήματα, χωρίς βοήθεια λόγω μη καλής σχέσης με τους γείτονες του, για να το ελέγχει. Είναι και το “διαίρει και βασίλευε” αλάνθαστος κανόνας αν θες να ηγηθείς. Τέλος το πιο σημαντικό κριτήριο για να μην τους αφήσουν στην τύχη τους αφόρα τον πραγματικό λόγο όπως προείπα του πολέμου εκεί, τους αγωγούς. Αν δεν υπάρξει κράτος κουρδικό που με κάποιο τρόπο να έχει διέξοδο και τη θάλασσα, κατά προτίμηση στη Μεσόγειο, πως θα περιοριστούν τα σχέδια των Ρώσων για παντοδυναμία στην πώληση πετρελαίου την Ευρώπη;;;

Μόνο αν ελέγξουν την Τουρκία και γίνει ενεργειακός κόμβος. Πρέπει να καταλάβουν όμως ότι με τον σημερινό της ηγέτη η Τουρκία δεν ελέγχεται. Κι αν της δώσουν παραπάνω δύναμη με τους αγωγούς θα γίνει ένα αδηφάγο τέρας που δεν θα σταματάει να ζητάει. Πρώτα από τους γείτονες και μετά γενικά. Τα ίδια λάθη δεν έκαναν και με τον Χίτλερ και μετά έτρεχαν και δεν έφταναν;;; Τον βοήθησαν οικονομικά για να υπάρχει ανάχωμα κατά της Σοβιετικής Ένωσης στην Ευρώπη και τελείως δημιούργησαν ένα τέρας. Ο Ερντογάν βλέπουν να διαφέρει πολύ από το να επαναλάβει την ιστορία;;;

Η χερσόνησος της Ανατολίας πάντα έχει και θα έχει τη στρατηγική της σημασία για όποιον την κατέχει και τους συμμάχους του. Αλλά αν δεν διαμελιστούν κάποια κράτη στην περιοχή, μέσα σ’ αυτά και η Τουρκία, δεν πρόκειται να υπάρξει οριστική λύση. Με την παρούσα κατάσταση είναι δύσκολο αλλά αν έδιναν σημαντικά και χειροπιαστά ανταλλάγματα στον Πούτιν για το μέτωπο της Ουκρανίας δεν πιστεύω πως θα τα διακύβευε για να στηρίξει καμιά Τουρκία. Και μετά έχοντας απογυμνώσει από τις λυκοφιλίες τον Ερντογάν να βάλει μπρος το σχέδιο εξόντωσης του και διαμελισμού της χώρας του. Η Ρωσία έχει σαν μοχλό πίεσης προς τη Δύση την εμπλοκή της στην Συρία και αντιστρόφως πιέζεται από την κατάσταση στην Ουκρανία. Όμως η Ουκρανία είναι διπλά της, μια ανάσα. Τι λέτε να προτιμήσει;;;

Οι Η.Π.Α. βέβαια θέλουν να κρατήσουν δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Δηλαδή και η Ρωσία να μείνει περικυκλωμένη στρατιωτικά και οικονομικά και την Τουρκία να θέσουν πάλι υπό δικό τους έλεγχο και όχι τον αυτόνομο ισλαμιστικό δρόμο που έχει πάρει ο Σουλτάνος. Η γνώμη μου είναι πως και τα δυο δεν γίνονται, ενώ πιο εύκολα μπορούν να “χτυπήσουν” την οικονομικά εξουθενωμένη Τουρκία, παρά να κάνουν ζημιά στην Ρωσία μέσω Ουκρανίας. Τα μεγέθη δεν είναι ίδια και η κατάσταση στην Ουκρανία αν δεν βρεθεί λύση, έτσι θα παραμείνει για χρόνια. Αρά πρέπει να δώσουν μια ανάσα εκεί αντί να παρακαλάνε τον Σουλτάνο. Έτσι και πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν στο μυαλό τους Σοβιετικούς και δεν καταλάβαιναν τι έκτρεφαν. Ευτυχώς τους το θύμισαν πριν να είναι πολύ αργά οι Ιάπωνες στο Πέρλ Χάρμπορ και τους ξύπνησαν.

Εκτός αν μαγειρεύονται κάτω από το τραπέζι αλλά σχέδια και αυτή τη στιγμή προσπαθούν να αποκοιμίσουν τον Ερντογάν. Δεν θα είναι παράξενο για αμερικάνικη τακτική. Οι Κούρδοι αν προδοθούν και τώρα δεν πιστεύω ότι θα κάτσουν να τους διαλύσουν σαν σφυριά που σπάνε το μάρμαρο οι γείτονες, γιατί μετά όλοι θα πέσουν πάνω τους. Ιρανοί, Τούρκοι, Σύροι και Άραβες. Μέτα πρέπει θα διεξάγουν πόλεμο ζωής ή θανάτου με απρόβλεπτες συνέπειες για την Μέση Ανατολή. Οι απαντήσεις τους χτες ήταν ηχηρές, ειδικά με την ανατίναξη ενός τανκς κοντά στο χωριό Αμάρνα εντός της Συρίας. Ενώ ανεπιτυχής επίθεση έγινε και στο αεροδρόμιο του Γκαζιαντέπ.

Υ.Γ. Πριν ένα μήνα γνωστός μου που ζούσε χρόνια στις Η.Π.Α. μου είπε ένα παράδειγμα όσον αφόρα πράγματα που έχει δει σε αμερικάνικες τράπεζες και εταιρείες. Μου ανέφερε περιστατικά όπου μπροστά σου όλα καλά κι ωραία και από τις πίσω πόρτες μπαινοβγαίνουν άλλες χίλιες δυο συμφωνίες που ακυρώνουν την δική σου πολύ απλά. Ας ελπίσουμε να εφαρμόσουν το ίδιο και με τον Σουλτάνο γιατί αλλιώς δεν έχουν λογική οι ενέργειες τους. Οι Κούρδοι πρέπει να έχουν το δικό τους κράτος!

ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΥΕΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΑΝΤΕΝ : ΓΗ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΟΥ ΒΡΑΖΕΙ ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΡΑ!!!

        

      Η Υεμένη, μια χώρα στη γωνιά της Αραβικής χερσονήσου, ξεχασμένη από πολλούς (άγνωστη εντελώς για επίσης πολλούς) βρίσκεται τα τελευταία δυο χρόνια στη δίνη ενός εμφυλίου πολέμου. Αν και φτωχή, σε σχέση με τους γείτονες της, σε “μαύρο χρυσό”, έχει αλλά πλεονεκτήματα. Πληρώνει την αξιόλογη γεωγραφική τη θέση όσον αφορά την έξοδο της στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Ινδικό Ωκεανό και πιο συγκεκριμένα τον έλεγχο των στενών του Άντεν. Όπως επίσης και την διαφοροποίηση στο κλίμα από την υπόλοιπη χερσόνησο, διατηρώντας πλούσια βλάστηση, λόγω των μουσώνων, σε αντίθεση με τις ερήμους και άγονες εκτάσεις της ηπειρωτικής περιοχής. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Ρωμαίοι αποκάλεσαν την Υεμένη "ευδαίμονα Αραβία".  Έτσι έχει βρεθεί πολλές φόρες στην ιστορία της ως στόχος προς επιρροή από μεγαλύτερες εξωγενείς δυνάμεις. Ένα “μαγαζί γωνία”, που θα λέγαμε και στην εμπορική αργκό, χωρίς δική του ισχύ.

        Η χώρα κατοικήθηκε από αρχαιοτάτων χρόνων, μεταξύ 12^ου π.Χ. και 6^ου μ.Χ. αιώνα αποτέλεσε τμήμα των βασιλείων της Μίνα, του Σαβά και των Χιμιαριδών, τα οποία έλεγχαν το ισχυρό εμπόριο των μπαχαρικών. Αργότερα ήταν υπό την επιρροή είτε των Αιθιόπων, είτε των Περσών. Από τον 7^ο μ.Χ. αιώνα και μετά και την άνθιση του μουσουλμανισμού πέρασε στον έλεγχο των ιμάμηδων διάφορων δυναστειών, με πιο επικρατούσα την φυλή των Ζαίντι. Από τον 16^ο ως τον 19^ο αιώνα αποτέλεσε τμήμα της τότε κραταιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1918 όμως η περιοχή της Βόρειας Υεμένης γίνεται ανεξάρτητη και απελευθερώνεται από τους Τούρκους. Η Νότια Υεμένη όμως παραμένει Βρετανικό Προτεκτοράτο έως το 1967. Η περιοχή όμως δεν έπαψε να αποτελεί μήλον της έριδος και κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, καθώς το1970 η Νότια Υεμένη υιοθέτησε ένα κομμουνιστικό καθεστώς, σαφώς επηρεασμένο από την τότε Σοβιετική Ένωση. Πάντα βρίσκονταν σε αντιπαράθεση με την Βόρεια Υεμένη, αλλά ενώθηκαν στις 22 Μαΐου του 1990 σε ένα κράτος. Όταν άρχισε δηλαδή και η κατάρρευση της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ..

       Όπως προ ανέφερα ο σπουδαιότερος λόγος που η περιοχή θα είναι πάντα θέατρο συγκρούσεων συμφερόντων, είναι η ναυτική της θέση. Από τον Κόλπο του Άντεν περνάει το 11% των κοιτασμάτων πετρελαίου της Αραβικής χερσονήσου, με προορισμό την Διώρυγα του Σουέζ ή κοντινά διυλιστήρια. Ενώ στην απέναντι όχθη έγιναν φοβέρες αλλαγές όσον αφορά τις παγκόσμιες δυνάμεις, καθώς το Τζιμπουτί (άλλο σπουδαίο λιμάνι-κράτος του Κόλπου του Άντεν) έδιωξε από πέρσι το καλοκαίρι την Αμερικάνικη βάση όπου στάθμευαν 4.000 Αμερικάνοι στρατιώτες. Ο λόγος είναι η καλύτερη προσφορά από τους Κινέζους, οι οποίοι ρίχνουν στο τραπέζι το πόσο των 3 δισ. Δολαρίων για την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής από το Τζιμπουτί μέχρι την Αντίς Αμπέμπα και 400 εκατ. δολάρια σε λιμενικά έργα στο Τζιμπουτί. Με αντάλλαγμα την εγκατάσταση 10.000 Κινέζων στρατιωτών στην μικρή αυτή χώρα. Οι Κινέζοι επίσης θέλησαν να καθαρίσουν την περιοχή από τη πειρατεία που ασκούσαν σ’ αυτές τις θάλασσες οι γειτονικοί Σομαλοί, εκμεταλλευόμενοι την συχνή διέλευση εμπορικών και μη πλοίων από τα στενά.

     Έτσι η Υεμένη μπλέκεται για ακόμα μια φορά σε εμφύλιες διαμάχες για συμφέροντα άλλων. H αυτό-επονομαζόμενη κυβέρνηση της Υεμένης με δυνάμεις πιστές στον Αμπντ Ραμπ Μανσούρ Χαντί, που εδρεύει στο Άντεν, συγκρούονται με δυνάμεις των Χούτι πιστές στον πρώην πρόεδρο Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, που ανετράπη με αντιδημοκρατικό τρόπο. Οι πρώτοι υποστηρίζονται από την Σ.Αραβία και έναν συνασπισμό διάφορων μουσουλμανικών σουντικών χωρών, ενώ οι δεύτεροι από τους σιίτες του Ιράν.

       Μια κόντρα που έχει μεγάλη σχέση με τις δυο αυτές περιφερειακές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής. Και θα δούμε για ακόμη μια φορά πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η γεωγραφία και η διέξοδος προς την θάλασσα. Στον παραπάνω χάρτη βλέπουμε την πλεονεκτική θέση που κατέχει το Ιράν ανάμεσα σε Ευρώπη και Ανατολή. Από τη μια να έχει σύνδεση προς Δυσμάς μέσω Τουρκίας, γι’ αυτό δεν διαταράσσει τις σχέσεις του πότε σε μεγάλο βαθμό με την Άγκυρα (και λόγω Κούρδων βέβαια, κοινός εχθρός), αλλά και μέσω Ιράκ και Συρίας που είναι σύμμαχοι αλλά τώρα βρίσκονται σε μια κατάσταση αποσύνθεσης σαν κράτη. Και προς Ανατολάς μέσω Πακιστάν, όπου δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη διαμάχη, να συνδεθεί εμπορικά με τον γίγαντα του εμπορίου που λέγεται Κίνα. Όπως έχω γράψει και σε άρθρο για το Πακιστάν, η προσέγγιση πως την Κίνα για εμπορικές συναλλαγές κυρίως έχει μπει σε στερεές βάσεις και συμφέρει και τους δυο για διαφορετικούς λόγους τον καθένα. Από την άλλη η Σ.Αραβία προς την Μεσόγειο δεν μπορεί να βγει γιατί πέφτει πάνω στο μη φιλικό Ισραήλ και στην Συρία. Οι μόνοι έξοδοι της προς τις ανοιχτές θάλασσες είναι σε Ινδικό Ωκεανό και Ερυθρά Θάλασσα. Εκεί στοχεύει και το Ιράν για να την αποκλείσει εντελώς. Στο γειτονικό Ομάν, που είναι ουδέτερο θρησκευτικά (καθώς δεν είναι ούτε σουνίτες, ούτε σιίτες, αλλά ιμπάντι, δηλαδή ένας άλλος αυτόνομος κλάδος του Ισλάμ), έκανε εμπορική προσέγγιση με την συμφωνία για την κατασκευή αγωγού που θα μεταφέρει Ιρανικό φυσικό αέριο όγκου 10 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων. Τα Ομάν δεν είναι τόσο πλούσιο σε υδρογονάνθρακες όπως οι Άραβες και Πέρσες γείτονες του, όποτε είναι προφανές ότι θα είναι εξαρτώμενο και στη σφαίρα επιρροής των Ιρανών. Από την άλλη, η διέξοδος προς την νοτιοδυτική πλευρά της χερσονήσου θα κλείσει οριστικά για τους Σαουδάραβες αν επικρατήσουν στην Υεμένη οι σιίτες Χούτι.

       Η αλήθεια είναι πως οι δυνάμεις με επικεφαλής την Σ.Αραβία έχουν δεχτεί μεγάλες ήττες και σοβαρές απώλειες από τους Χούτι ακόμη και μέσα στο έδαφος τους. Την άνοιξη που μας πέρασε αναγκάστηκαν να υπογράψουν εκεχειρία για ένα διάστημα γι’ αυτούς τους λόγους. Στον παραπάνω χάρτη με ανοιχτό κόκκινο χρώμα φαίνεται ποιες περιοχές κατέχει η λεγόμενη κυβέρνηση της Υεμένης και με πράσινο ποιες περιοχές ανήκουν στους Χούτι. Όπως βλέπουμε η μεγάλη μάχη γίνεται για τα στενά του Άντεν το όποιο κατέχουν οι κυβερνώντες αλλά οι αντάρτες δεν είναι πολύ μακριά. Η έξοδος προς το Ινδικό Ωκεανό είναι ελεύθερες για τους Σαουδάραβες και τους συμμάχους τους, αλλά για πόσο ακόμη. Αν και το μεγάλο διακύβευμα είναι τα στενά, από εκεί περνάνε όλα. Οι Χούτι για να δείξουν την δύναμη και επιρροή τους (η όποια είναι μεγαλύτερη είναι η αλήθεια) στη χώρα έκαναν μεγάλη συγκέντρωση στην Σαναά με δεκάδες χιλιάδες κόσμο, την δική τους πρωτεύουσα, ενώ σε απόσταση 600 μέτρων από την εκδήλωση έσκαγαν βόμβες προερχόμενες από τον συνασπισμό με επικεφαλής την Σ.Αραβίά. Η καταπάτηση κάποιων δικαιωμάτων όπως η νοσοκομειακή περίθαλψη σε τραυματίες, που ακόμα και σε περιόδους πολέμου πρέπει να γίνεται σεβαστή, φαίνεται κι από τον βομβαρδισμό μέχρι και νοσοκομείου στην επαρχία Χατζά. Έτσι από 6 νοσοκομεία στην Υεμένη αποχωρούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, οι οποίοι έχουν χάσει κι αυτοί αρκετό προσωπικό από αυτές τις άνανδρες επιθέσεις του συνασπισμού των Σαουδαράβων.

   

Συγκέντρωση στη Σαννά και πίσω σκάνε οι Σαουδαραβικές οβίδες

       Οι μεγάλες υπερδυνάμεις η κάθε μια εξετάζει από διαφορετική οπτική γωνία την διαμάχη αυτή. Οι Αμερικάνοι δείχνουν να αποστασιοποιούνται για πολλούς λόγους. Σημαντικότεροι είναι ότι είναι ήδη μπλεγμένοι εμμέσως ή άμεσα σε πολλά μέτωπα, από την Ουκρανία μέχρι τη Συρία, κι από την Νότια Σινική Θάλασσα ως τον Αρκτικό Κύκλο, έχουν επίσης εθνικές εκλογές εν όψει για να σχεδιάσουν την στρατηγική τους σε νέα βάση με τον νέο Πρόεδρο, ενώ και το Ιράν που βοηθάει τους Χούτι δεν θέλουν να μπει απέναντι τους μετά την συμφωνία για τον πυρηνικό του πρόγραμμα και να στραφεί εξολοκλήρου προς τη Ρωσία. Συν ότι έχουν και την κακομαθημένη Τουρκία να τους δημιουργεί προβλήματα ακόμα και μέσα στο ΝΑΤΟ. Οι Κινέζοι παίζουν το ρόλο τους στην περιοχή κι αυτοί, αλλά από απέναντι στο Τζιμπουτί όπως προείπαμε, αλλά θα αναμειχθούν μόνο αν μπλοκαριστούν οι δρόμοι εμπορίου τους, όπως πράττουν στην Νότια Σινική Θάλασσα. Οι Ρώσοι από την άλλη έδιναν θεωρητικά στήριξη στους Χούτι, μπορεί και όπλα μέσω παράνομου εμπορίου πάντα. Τώρα τελευταία όμως θέλει να τους μπλέξει στην περιοχή ο Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, ως αρχηγός των αυτονομιστών, προσφέροντας τους, όπως δήλωσε στο Russia 24, τις βάσεις της χώρας (όπου την ελέγχει αυτός) για την πάταξη της τρομοκρατίας στη Ρωσία. Αυτό αν είναι κάτι που έχει γίνει κατόπιν συνεννόησης ή μόνος του πετάει “τυράκι” ο πρώην πρόεδρος της Υεμένης δεν το ξέρουμε, αλλά θα φανεί στην πορεία. Είναι όμως αρκετά δύσκολο να ανοίξει κι άλλο μέτωπο ο Πούτιν τόσο μακριά από την επικράτεια του και ενώ εμπλέκονται κι εκεί άλλοι “παίκτες”.

     Η περιοχή έχει αναμφίβολα τις δικές της ιδιαιτερότητες και καθώς είναι άγνωστη στους περισσότερους, είναι και δύσκολο να κατακτήσουν τους σκληροτράχηλους κατοίκους της, που την ξέρουν καλύτερα από τους ξένους. Χαρακτηριστικά αναφέρω τις δηλώσεις του Αιγύπτιου στρατάρχη Αμέρ που επιχείρησε παλιότερα εκστρατεία στα βόρεια της χώρας, με αποτέλεσμα 20.000 νεκρούς Αιγύπτιους στρατιώτες.

     «Εμείς δεν κάναμε τον κόπο να μελετήσουμε τις επιπτώσεις σε τοπικό, αραβικό και διεθνές επίπεδο ή τα πολιτικά και στρατιωτικά ζητήματα. Μετά από χρόνια εμπειρίας καταλάβαμε ότι ήταν ένας πόλεμος μεταξύ των φυλών και ότι μπήκαμε (σε αυτόν) χωρίς να γνωρίζουμε τη φύση της γης τους, τις παραδόσεις και τις ιδέες τους».

        Και οι ίδιοι οι Υεμένοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι οι ναυτικές οδοί και τα στενά πάντα θα είναι πολύτιμα για όλους και εκεί να στηριχτούν για να αναπτυχθούν. Παρά να διεξάγουν εμφυλίους και να περιμένουν από ξένα χέρια να τους αναστήσουν. Μόνοι τους μπορούν να βάλουν τους κανόνες.

      Αυτό ισχύει για κάθε χώρα που είναι ναυτικό πέρασμα, όπως και εμείς, ποσό μάλλον αν έχει και ναυτική και εμπορική παράδοση σαν λαός.

       Τα ναυτικά περάσματα είναι καταδικασμένα είτε σε συχνούς πολέμους ή σε σοβαρές αστάθειες σαν κράτη.

       Είναι ευχή και κατάρα μαζί……..

ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΠΟΛΛΑ ΡΑΠΙΣΜΑΤΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ Η.Π.Α.!!! ΘΑ ΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΣΩΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΟΛΥΠΟΛΙΚΟ ΠΛΕΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΕΝ ΟΨΕΙ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;;;

Οι μέχρι πρότινος “πλανητάρχες” Αμερικάνοι έχουν πολλούς πονοκέφαλους εν όψει και των εθνικών τους εκλογών. Ο κόσμος αρχίζει να γίνεται πολυπολικός πάλι, μετά από χρόνια – δεκαετίες – παντοδυναμίας των Η.Π.Α., γι’ αυτό κι ο όρος «μέχρι πρότινος». Από τον τομέα των στρατιωτικών επιχειρήσεων μέχρι την οικονομική κατάσταση τους σε σχέση με άλλες υπερδυνάμεις και από την κατασκοπία μέχρι τα εξοπλιστικά, δέχονται χτυπήματα και “κάτω από τη ζώνη”.

Οι Κινέζοι, έχοντας πολλούς μόνιμους κατοίκους στις Η.Π.Α. με καταγωγή από την αχανή χώρα της Ανατολής, έχει στρατολογήσει από ότι φαίνεται μεγάλο αριθμό πρακτόρων για διάφορους τομείς κατασκοπείας. Έχει κατηγορηθεί πολλές φορές για «βιομηχανική κατασκοπεία», ειδικά από γαλλικές εταιρείες. Ενώ και οι Νορβηγοί είχαν υποψίες πως τους έχουν “κλέψει” τεχνογνωσία για την εξόρυξη υδρογονανθράκων από μεγάλα θαλάσσια βάθη, όπου οι Σκανδιναβοί είναι κορυφή στον τομέα.

Kun Shan Chun

Στις Η.Π.Α. όμως το πρόβλημα είναι ακόμα πιο μεγάλο καθώς η κλοπή αφορά και οπλικές τεχνογνωσίες, αλλά και συστήματα ασφαλείας της χώρας. Το όνομα του πληροφοριοδότη είναι Kun Shan Chun και εργαζόταν επί 20 σχεδόν χρόνια (από το 1997) ως τεχνικός με υψηλότατη διαβάθμιση ασφαλείας στο αμερικανικό FBI.

Εδώ και όλο το ρεπορτάζ  από το defence-point.gr περί του θέματος :

Μπορεί ακόμα και να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του στη φυλακή, η ουσία όμως είναι ότι μέσω της δράσης του, η πατρίδα του η Κίνα απέκτησε άκρως απόρρητες πληροφορίες και μοναδική εμπειρία στο πως οι πράκτορές της να αποφεύγουν την παρακολούθηση της αμερικανικής αντικατασκοπείας όταν δρουν στις Ηνωμένες Πολιτείες…

Το όνομά του είναι Kun Shan Chun και εργαζόταν επί 20 σχεδόν χρόνια (από το 1997) ως τεχνικός με υψηλότατη διαβάθμιση ασφαλείας στο αμερικανικό FBI, που ως γνωστόν έχει στην αρμοδιότητά του όχι μόνο την επιβολή του νόμου και την καταπολέμηση του οργανωμένου – και μη – εγκλήματος, αλλά και τον τομέα της αντικατασκοπείας (counterintelligence / counterespionage).

Η δράση του ως πράκτορας των κινεζικών μυστικών υπηρεσιών διήρκεσε τουλάχιστον μια δεκαετία, άρα είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι οι πληροφορίες που έχουν αποσπάσει οι Κινέζοι για τις μεθόδους και τις τεχνικές των Αμερικανών στον τομέα της αντικατασκοπείας είναι τουλάχιστον πολύτιμες.

Υπενθυμίζεται, ότι η αμέσως προηγούμενη περίπτωση τέτοιου εύρους διείσδυσης στο FBI ήταν η υπόθεση της Katrina Leung που ήταν πληροφοριοδότης των Κινέζων από το 1984, ενώ εργαζόταν εκεί από το 1982 ως το 2002 που εξαρθρώθηκε η δράση της.

Ο Kun Shan Chun παρακολουθήθηκε από τους συναδέλφους του και η τόσο καταστρεπτική για την αμερικανική εθνική ασφάλεια δράση του έλαβε τέλος. Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης ενημέρωσε δημοσίως για την υπόθεση την πρώτη μέρα του τρέχοντος μηνός παρότι η σύλληψη είχε γίνει το περασμένο Μάρτιο, χωρίς να μας διαφωτίσει περισσότερο για τη φύση των πληροφοριών που διέρρευσαν στους Κινέζους.

Η καθυστερημένη ανακοίνωση οφείλεται στο ότι επιθυμούσε πρώτα να ολοκληρωθεί η ανακριτική διαδικασία και να εκτιμηθεί η ζημιά που έχει προκληθεί, αλλά και το να ολοκληρώσει συμφωνία με τον κατηγορούμενο για μειωμένη ποινή, έναντι ομολογίας ότι εργαζόταν για λογαριασμό των κινεζικών μυστικών υπηρεσιών.

Πρόκειται για άλλο ένα σφοδρό πλήγμα των κινεζικών μυστικών υπηρεσιών στις αμερικανικές. Τη δεκαετία του 1990 για παράδειγμα, είχε στρατολογήσει Αμερικανούς πυρηνικούς επιστήμονες και κατόρθωσε να εξασφαλίσει άκρως απόρρητες πληροφορίες για όλο το αμερικανικό πυρηνικό οπλοστάσιο.

Οι Κινέζοι φέρονται να έχουν βάλει στο χέρι περί τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές αυτής του 2000 και τεχνολογίες που αφορούν στο σύστημα μάχης Aegis, ένα από τα μεγάλα αμερικανικά όπλα στον τομέα του Ναυτικού, που ως γνωστόν αποτελεί το «μακρύ χέρι» των Ηνωμένων Πολιτειών στην προστασία των πλανητικών τους συμφερόντων.

Οι τεχνολογίες έχουν αξιοποιηθεί – ενσωματωθεί στο σύστημα μάχης που είναι ολοκληρωμένο στα δικά τους πολεμικά πλοία. Τα ίδια ισχύουν και για σχέδια του μαχητικού πέμπτης γενιάς τύπου F-35 Lightning II, άρα πιθανότατα και για τον τρόπο εξασφάλισης χαρακτηριστικών μειωμένης παρατηρησιμότητας (stealth).

Σε κάποια ελάχιστα στοιχεία που έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας από τη δικογραφία που έχει σχηματιστεί, ο πράκτορας των Κινέζων (γεννημένος στην Κίνα που έλαβε την αμερικανική υπηκοότητα) φέρεται να συνεργαζόταν με δυο Κινέζους αξιωματούχους που δρούσαν υπό την κάλυψη της ιδιότητάς τους ως υπάλληλοι της εταιρίας Zhuhai Kolion Technology Co. Ltd., που παράγει «τόνερ» (ειδικό μελάνι) για εκτυπωτικά μηχανήματα.

Ο Κινέζος την πάτησε διότι αρκετές από τις συναντήσεις του με τους συμπατριώτες του πράκτορες που τον χειρίζονταν ως πληροφοριοδότη (handlers) πραγματοποιήθηκαν στην Ευρώπη, στη Γερμανία και τη Γαλλία. Όμως τα πρόσωπα αυτά, σε συναντήσεις που έγιναν τον Ιούλιο του 2015, είχαν επισημανθεί από την εκεί υπηρεσία αντικατασκοπείας ως Κινέζοι πράκτορες.

Στην έρευνα που ακολούθησε αποκαλύφθηκε η ιδιότητα του Chun, με αποτέλεσμα να ενημερώσουν το FBI με μια πληροφορία που αξίζει χρυσάφι και εξασφαλίζει πιθανότατα σημαντικά ανταλλάγματα… Περίπου την ίδια εποχή, μυστικός πράκτορας του FBI πλησίασε τον Chun και με κάποιον τρόπο τον έκανε να του πει ότι είναι διατεθειμένος να περάσει πληροφορίες στην κινεζική κυβέρνηση.

Όμως πέρα από το πλήγμα μέσω κατασκοπείας, έρχεται χτύπημα και όσον αφορά τα εξοπλιστικά, από χώρα της Αφρικής και συγκεκριμένα το Μαρόκο. Το όποιο εφόσον βλέπει να εξοπλίζεται η γειτονική Αλγερία συνεχώς με Δυτικά και Κινέζικα οπλικά συστήματα, στράφηκε πως την Ρώσικη αγορά. Έχω γράψει και παλιότερα πως μετά τη Συρία οι Ρώσοι “ξεπουλάνε”, ειδικά τα αεροπλάνα τους τύπου Sukhoi Su-34. Έτσι και η αφρικανική χώρα εξοπλίζεται από αέρος μέχρι και σε υποβρύχια από την “Αρκούδα”.

Εδώ και αυτό το ρεπορτάζ : Αγοράζει ρωσικά το Μαρόκο, από μαχητικά μέχρι υποβρύχια!

Με τόσα μέτωπα ανοιχτά λοιπόν, και ενώ ακόμη περιμένουν την εκλογή του επομένου πρόεδρου (κακά τα ψέματα ο Ομπάμα, πολύ μέτριος των προσδοκιών για εξωτερική πολιτική Η.Π.Α.) πώς να τα ελέγξει;;;

Βλέπουμε τα παραπάνω, βλέπουμε όλο τον ισλαμικό κόσμο σε μια αναταραχή και να αμφισβητεί πλέον τη Δύση ανοιχτά με μπροστάρη την Τουρκία (πάντα στο ρόλο του “μπαμπούλα”) να κάνει και “κόλπα” όσον αφορά την προσέγγιση με Μόσχα, βλέπουμε μια Ε.Ε. ανίκανη να διαχειριστεί τα δικά της, εσωτερικά, προβλήματα. Πόσο μάλλον πέρα από τα όρια της.

Σ’ αυτό βέβαια μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν και οι Η.Π.Α., που θελαν την αποδυνάμωση της ελέω Γερμανίας. Όμως που θα βρεις ισχυρό σύμμαχο τώρα;;; Μόνο το Ισραήλ;;; Τι να σου κάνει μόνο του, ενώ το έχεις ψιλό προδώσει με συμφωνίες με εχθρούς του (Ιράν, Σ. Αραβία, κτλ.) ;;;

Μόνο μεμονωμένα οι ανεπτυγμένες χώρες μπορούν να στραφούν στο ένα ή το άλλο στρατόπεδο. Π.χ. η κραταιά εξοπλιστικά Γαλλία ή Βρετανία. Σαν Ένωση είναι πάντα δέσμιες των Γερμανών, που δεν είναι πότε φερέγγυοι στην πολιτική τους.

Προφανώς 70 χρόνια παγκόσμιας ειρήνης ήταν πάρα πολλά για την ανθρωπότητα!

ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΙΜΙΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ!!!

Ενδιαφέρον άρθρο από την ελληνική έκδοση της Deutsche Welle για την κατάσταση στην Deutsche Bank και πόσο ωραία κάνει τις δουλειές της και ξεπλένει άπειρα χρηματικά ποσά.

Ελπίζω να διακρίνουν όσοι κατηγορούν μόνο τον Έλληνα, με όσα κακά έχει κι αυτός, ποιος είναι το μεγαλύτερο λαμόγιο. Ελληνική τράπεζα δεν ξέρω καμία με τα κατορθώματα της γερμανικής που ακολουθούν παρακάτω. Ειδικά με 7.000 δικαστικές προσφυγές παγκοσμίως να εκκρεμούν εις βάρος της, κατηγορούμενη για ξέπλυμα χρήματος, χειραγώγηση επιτοκίων ή φοροδιαφυγή.

Deutsche Bank: Η παρακμή ενός κλάδου

Παλαιότερα οι τραπεζίτες έκλειναν μεγάλες συμφωνίες διά χειραψίας, ο λόγος τους ήταν συμβόλαιο. Οι δουλειές βασίζονταν κυρίως στις προσωπικές επαφές και όχι στα τελευταία αποτελέσματα τριμήνου. Ένας τραπεζίτης απολάμβανε υψηλό κύρος, όπως και ένας καθηγητής ή ένας διευθυντής πανεπιστημιακής κλινικής. Η Deutsche Bank ήταν θεσμός επιφανής, σχεδόν ιερός. Εωσότου συνέβη αυτό που η ZEIT Online είχε χαρακτηρίσει κάποτε "τραπεζική ληστεία εκ των έσω". Μία "ληστεία" που άρχισε το 1989, όταν το διοικητικό συμβούλιο της Deutsche Bank, υπό τον τότε επικεφαλής Άλφρεντ Χέρχαουζεν, εξαγόρασε τη βρετανική επενδυτική τράπεζα Morgan Greenfell. Ακολούθησε η αγορά της αμερικανικής Bankers Trust το 1999. Μέσα σε δέκα χρόνια η Deutsche Bank είχε αναδειχθεί μεγαλύτερη τράπεζα παγκοσμίως.

Όμως η ταυτότητά της είχε αλλάξει: από υγιές πιστωτικό ίδρυμα που εξασφάλιζε κέρδη με την παροχή ρευστότητας στην ιδιωτική οικονομία, η Deutsche Bank μετατράπηκε σε ναό του τζόγου. Οι "ειδήμονες" της επενδυτικής τραπεζικής απέκτησαν τον έλεγχο, αλλά, σε αντίθεση με τους τραπεζίτες παλαιάς κοπής, αποποιήθηκαν την ευθύνη για τις συναλλαγές τους. Την ίδια στιγμή όμως συσσώρευαν όλο και υψηλότερο ρίσκο, εισπράττοντας παράλληλα όλο και μεγαλύτερα μπόνους. Εκτιμάται ότι μέσα σε 15 χρόνια τα "τυχερά" τους έφτασαν τα 40 με 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Αλλά στο τέλος της ημέρας η επενδυτική τραπεζική υψηλού κινδύνου δεν απέφερε κέρδη. Αντιθέτως, στην κατάταξη των μεγαλύτερων τραπεζών παγκοσμίως η Deutsche Bank κατρακύλησε στην 40ή θέση, μέσα σε έναν χρόνο η μετοχή της έπεσε στα 33 ευρώ καταγράφοντας απώλειες 66%, ενώ σημαντικά μερίδιά της σε βιομηχανικές επιχειρήσεις βγήκαν στο "σφυρί". Εξ΄ου και ο όρος "ληστεία εκ των έσω".

Στο απόλυτο ναδίρ

 Ο Βρετανός Τζον Κράιαν βρίσκεται σήμερα στο τιμόνι της Deutsche Bank

Ο Βρετανός Τζον Κράιαν βρίσκεται σήμερα στο τιμόνι της Deutsche Bank

Σαν να μη φτάνουν όλα αυτά η Deutsche Bank βρίσκεται αντιμέτωπη με 7.000 δικαστικές προσφυγές παγκοσμίως, κατηγορούμενη για ξέπλυμα χρήματος, χειραγώγηση επιτοκίων ή φοροδιαφυγή. Πέρσι τα αυξημένα δικαστικά έξοδα προκάλεσαν ζημίες 6,8 δισεκατομμυρίων στην τράπεζα, ενώ φέτος έχουν ήδη δεσμευθει 5,4 δισεκατομμύρια για τον ίδιο σκοπό. Την άνοιξη του 2016 το κύρος της έφτασε στο ναδίρ, όταν ο επικεφαλής της τράπεζας Τζον Κράιαν διαβεβαίωνε ότι η Deutsche Bank είναι σε θέση να πληρώσει τα επιτόκια για ιδιαίτερα επισφαλή δάνεια. Όποιος αισθάνεται υποχρεωμένος να προβεί σε μία τέτοια δημόσια δήλωση, συνήθως βρίσκεται μπροστά σε μία ομολογία αποτυχίας. Όλα αυτά έχουν συνέπειες: συνταξιοδοτικά ταμεία και επενδυτές με μακροχρόνιο ορίζοντα αρχίζουν να αφαιρούν μετοχές της Deutsche Bank από το χαρτοφυλάκιό τους, ενώ η Moody´s υποβαθμίζει την πιστοληπτική ικανότητα της τράπεζας, κάτι που αυξάνει εκ νέου το κόστος για τη χρηματοδότησή της.

Ωστόσο και άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες δεν φαίνεται να βρίσκονται σε καλύτερη μοίρα. Καθώς γνωστοποιούνται τα αποτελέσματα των τελευταίων ευρωπαϊκών stress test, η ιταλική UniCredit με τη γερμανική θυγατρική της Hypo-Vereinsbank καταγράφουν απώλειες 7,2%, οι δύο μεγάλες ισπανικές τράπεζες Santander και BBVA χάνουν 5,3% και 4,8% αντιστοίχως, ενώ ο ολλανδικός όμιλος ING, στον οποίο ανήκει και η γερμανική ING Diba, έχει απώλειες 4,6%. Επιπλέον, τα ευρωπαϊκά stress test υποδεικνύουν ότι πολλές τράπεζες- μεταξύ αυτών οι γερμανικές Deutsche Bank και Commerzbank- διαθέτουν σχετικά χαμηλή κεφαλαιακή επάρκεια. Και σαν να μη φτάνει αυτό, όλα τα τραπεζικά ιδρύματα υποφέρουν από τη σημερινή πολιτική χαμηλών επιτοκίων, η οποία μάλλον θα συνεχιστεί με το Brexit προ των θυρών. Η αποδυνάμωση των ευρωπαϊκών τραπεζών αποτυπώνεται με χαρακτηριστικό τρόπο στο βαρόμετρο των χρηματαγορών: οι μετοχές της Deutsche Bank και της Credit Suisse αφαιρούνται από τον δείκτη Stoxx Europe 50, ο οποίος περιλαμβάνει τις 50 ευρωπαϊκές μετοχές με την καλύτερη απόδοση. Μπορεί ο δείκτης να μην έχει την ίδια βαρύτητα με τον Euro Stoxx 50, που καταγράφει μόνο τις 50 ισχυρότερες μετοχές στην ευρωζώνη, αλλά σε κάθε περίπτωση η εκπαραθύρωση δύο ισχυρών πιστωτικών ιδρυμάτων αποτελεί πλήγμα για το κύρος τους.

Οι κίνδυνοι για το μέλλον

 Ο Τόμας Μάιερ προβλέπει το τέλος των παραδοσιακών τραπεζών

Ο Τόμας Μάιερ προβλέπει το τέλος των παραδοσιακών τραπεζών

Οι μελλοντικές προοπτικές δεν διαγράφονται ιδιαίτερα αισιόδοξες. Ήδη από το 2015 ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank Τόμας Μάιερ, καθηγητής σήμερα στο πανεπιστήμιο του Βίτεν-Χέρντεκε, προβλέπει το "τέλος" των παραδοσιακών τραπεζών λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων, της πολιτικής χαμηλών επιτοκίων, αλλά και του συνεχώς εντεινόμενου κρατικού ελέγχου. Σύμφωνα με τον Μάιερ, τα χαμηλά επιτόκια περιορίζουν συνεχώς τα περιθώρια κέρδους και "όσο περισσότερο διαρκεί αυτή η πολιτική, τόσο περισσότερες τράπεζες θα εγκαταλείπουν τις παραδοσιακές μορφές συναλλαγών". Ο γερμανός οικονομολόγος πιστεύει μάλιστα ότι, με δεδομένες τις αυξημένες απαιτήσεις κεφαλαιακής επάρκειας και με ένα νομικό πλαίσιο που δεν επιτρέπει τη χρήση κρατικών πόρων για τη διάσωση τραπεζών, η "τράπεζα που τα κάνει όλα" δεν έχει μέλλον.

Ωστόσο, ο μεγαλύτερος εχθρός των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν είναι άλλος από την τεχνολογική πρόοδο, η οποία προσφέρει εναλλακτικές δυνατότητες για τις παραδοσιακές συναλλαγές των τραπεζών, δηλαδή τις πληρωμές και τη δανειοδότηση επιχειρήσεων. Ο Μάιερ θεωρεί ότι "στο μέλλον οι συναλλαγές θα γίνονται μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων πληρωμής, τομέας στον οποίο οι εταιρίες πληροφορικής διαθέτουν τεχνολογικό προβάδισμα" απέναντι στις τράπεζες. Όσο για την παροχή δανείων, ο γερμανός οικονομολόγος υποστηρίζει ότι "η ανάπτυξη του crowd funding αποδεικνύει τις δυνατότητες των συμμετοχικών επιχειρήσεων, στις οποίες η επένδυση συναντά την αποταμίευση".

Κατά τα αλλά μόνο οι Έλληνες κατηγορούνται με πολλά κοσμητικά επίθετα από τους αρχικλέφτες.



Υ.Γ.      Σαν σήμερα υπογράφτηκε η διαγραφή του χρέους της μεταναζιστικής Γερμανίας για τα εγκλήματα που έκανε. Να μην ξεχνιόμαστε!

ΠΗΓΗ : http://www.dw.com/el/deutsche-bank-%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BC%CE%AE-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%85/a-19456796

ΑΞΟΝΑΣ ΜΟΣΧΑΣ-ΤΕΧΕΡΑΝΗΣ-ΑΓΚΥΡΑΣ;;; ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΑΠ' ΕΞΩ;;; ΔΥΣΚΟΛΟ!!!

Η Τουρκία έχει πέσει μέσα σε μια γεωστρατηγική δίνη, όχι βέβαια χωρίς δική της ευθύνη. Βασικά η ευθύνη πέφτει σχεδόν εξολοκλήρου στην ηγεσία της. Τώρα μπλεγμένη στους ιστούς που η ίδια έπλεξε προσπαθεί να ξεφύγει. Προσπαθεί να κάνει στροφή στην εξωτερική της πολιτική ή απλώς παίζει παιχνίδια πάλι;

Κάνεις δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα. Το μόνο σίγουρο είναι πως δε ζουν μόνοι τους πάνω στον πλανήτη και οι υπόλοιποι που κυβερνάνε πιο ισχυρά κράτη, από αυτό του Ταγίπ, δεν είναι νοητικά κατώτεροι.

Ο “Σουλτάνος” προσπαθεί ή θέλει έστω να δείξει πως κάνει στροφή προς τη Ρωσία και άλλες δυνάμεις στον πλανήτη, ενώ κατηγορεί ευθέως τις Η.Π.Α. για το αποτυχημένο πραξικόπημα. Οι Αμερικάνοι καταρχάς δεν είναι τυχαία τόσα χρόνια η παγκόσμια υπερδύναμη για να την ξεγελάσει η Ερντογάν. Τα δίκτυα που έχει ανά τον κόσμο είναι αμέτρητα. Έχει όμως και την πολιτική να απενοχοποιεί κάθε δράση της όταν είναι να επέμβει κάπου (π.χ. Ιράκ, Αφγανιστάν, τρομοκρατία, κτλ.). Όποτε αυτά που κάνει το καθεστώς της Τουρκίας μόνο την βοηθάνε την Ουάσιγκτον αν θέλουν να συντάξουν κατηγορητήριο εναντίον του. Το πρόβλημα είναι πως η Τουρκία είναι η 8^η δύναμη στρατιωτικά και η 2^η μέσα στο ΝΑΤΟ, όποτε είναι σχεδόν απίθανο να γίνουν άμεσες επεμβάσεις. Το πρόβλημα θα προσπαθήσουν να το λύσουν με “πλάγιους” τρόπους, όπως πολύ καλά ξέρουν.

Από την άλλη βλέπουμε την Ρωσία να ξεχνάει καταρριφθέντα αεροπλάνα και όλες τις τελευταίες προκλήσεις από μεριάς Τούρκων και να κοιτάει πρώτα από όλα το συμφέρον. Το όποιο είναι οι αγωγοί. Κατάφερε να εδραιωθεί στη Συρία και να ανακόψει τα συμφέροντα πολλών στη περιοχή, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας. Τώρα πως θα συνεργαστούν αυτές οι δυο χώρες είναι απορίας άξιο. Συν ότι οι Τούρκοι συνέχεια εγείρουν θέμα τουρκογενών Τατάρων στην Κριμαία, δημιουργούν προβλήματα με τους πράκτορες τους στον Καύκασο και αλλά πολλά.

Στη παρέα προστίθεται και το Ιράν που στηρίζει το καθεστώς Ερντογάν όπως λέει. Το Ιράν έχει μια ιδιαίτερα καλή σχέση και στενή συνεργασία με τη Ρωσία, αλλά έχει φτιάξει και τις σχέσεις του με τις Η.Π.Α., μετά τη συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Έχει όμως και έναν μεγάλο εχθρό στην περιοχή, το Ισραήλ. Ίσως εκεί τα βρίσκουν με την Τουρκία, αλλά και στο θέμα των Κούρδων, που ζουν πολλοί και στο Ιράν. Κι αυτό όμως έχει συμφέροντα και δεν θα θέλει να συγκρουστεί ούτε με Η.Π.Α., ούτε με Ρωσία, για τα μάτια του “Σουλτάνου” αν του ζητηθεί κάποια αλλαγή στάσης.

Γράφτηκαν πολλά για άξονα Μόσχας-Τεχεράνης-Άγκυρας. Και οι Αμερικάνοι απ’ έξω; Τόσο απλά έπεσαν θύματα;

Είπαμε οι Η.Π.Α. έχουν δίκτυα παντού και κάποιο πρόβλημα στην πολύ κοντινή του απόσταση γεωγραφικά δεν έχουν (όπως π.χ. με την κρίση των πυραύλων στην Κούβα παλιότερα). Αντιθέτως οι Ρώσοι έχουν, έξω από την πόρτα τους. Λέγεται Ουκρανία! Και ξέρουν πολύ καλά από ποιους κύκλους υποκινούνται όλα όσα γίνονται εκεί. Αν έχει πέσει στο τραπέζι μια συμφωνία που να εξομαλύνει την κατάσταση εκεί ο Πούτιν θα το ρισκάρει λέτε για τον Ταγίπ, που είναι ανεμοδούρα στα εξωτερικά ή για τον Άσαντ; Στη Συρία μπήκε γιατί τον είχαν κλείσει από παντού. Αν πέρναγαν οι αγωγοί από το Κατάρ μέσω Συρίας τελείωνε η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρώσικο φυσικό αέριο. Τώρα τον συμφέρει να περάσουν από Τουρκία, αλλά μετά; Υπάρχουν κι άλλες χώρες ενδιάμεσα, ανάμεσα τους κι εμείς. Θα πουν όλοι περάστε; Και οι Η.Π.Α. θα κάτσουν να κοιτάνε; Εν αναμονή και εκλογών το φθινόπωρο, που όποιος και να βγει σίγουρα θα έχει πιο επεμβατική πολιτική από τον Ομπάμα.

Όποτε είναι πολύ εύκολο αν αλλάξουν κάποια πράγματα μετά από συμφωνίες στο δυτικό μέτωπο των συνόρων της Ρωσίας, να μην έχει καμία αξία για τον Πόυτιν η Τουρκία. Συν ότι περνάνε πιο εύκολα μετά οι αγωγοί από εκεί. Συν ότι μπορεί να δοθούν ανταλλάγματα και στη Συρία μεταξύ των “μεγάλων”. Γιατί οι Κούρδοι εκεί πολύ καλοβλέπουν την Ρωσία, εφόσον δεν υπάρχουν αποτελεσματικές κινήσεις, από πλευράς Αμερικάνων, υπέρ τους. Δεν θέλουν να θυσιαστούν ακόμα μια φόρα στο βωμό των παγκόσμιων συμφερόντων. Και το Ιράν μετά μόνο του θα στηρίζει την Τουρκία; Δύσκολο έως απίθανο.

Όποτε πάλι μόνος του θα μείνει ο “Σουλτάνος” να ονειρεύεται χαλιφάτα και αυτοκρατορίες. Η τακτική του είναι σαν ενός πιτσιρικά που τις έφαγε από τον νταή της περιοχής και πάει σε έναν άλλον για συμπαράσταση. Βλέπει ότι δεν παίρνει τίποτα από τη Συρία, βλέπει πως η οικονομία της χώρας διαλύεται και κυρίως πως θα τον “φάνε” αν συνεχίσει έτσι. Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα “δυο κεφάλια” μπορεί να τα βρουν με ανταλλάγματα σε αλλά συμφέροντα που έχουν και ο κακομαθημένος νεανίας ή να τις φάει και από του δυο ή στην καλύτερη να μείνει εντελώς μόνος τους.

Κι αν μείνει μόνος του ενώ η βόμβα καίει μέσα στα θεμέλια του οίκου του, με τους Κούρδους με το χέρι στη σκανδάλη νύχτα-μέρα, δεν θα ξεμπλέξει εύκολα. Μπορούν να τον έχουν στο χέρι έτσι όπως τα κατάφερε και όχι να τους έχει.

Το πα και σε άλλο post η Τουρκία, δυστυχώς για τον απλό λαό της που δεν φταίει σε κάτι, έχει δέσει τη μοίρα της πλέον μ’ αυτή του “Σουλτάνου”. Και η μοίρα του προβλέπεται δυσοίωνη. 

Υ.Γ. Επίσης η πολιτική παρακμή της γείτονας φαίνεται περίτρανα ότι χτες διαδήλωσαν για την δημοκρατία με τις μαντίλες……

Πόση ειρωνεία……;;;

ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ