Στη Νότια Σινική θάλασσα εδώ και κάποια χρόνια υπάρχει μεγάλη αντιπαράθεση μεταξύ της Κίνας και των γειτονικών χώρων, αλλά και με τις Η.Π.Α. λόγω των παρεμβάσεων τους στη περιοχή. Οι προκλήσεις είναι συχνές εκατέρωθεν και το ψυχροπολεμικό σκηνικό είναι παρόν και σ' αυτή τη περιοχή του πλανήτη. Οι Αμερικάνοι όμως μετρ στην αναθεωρητική εξωτερική πολιτική δείχνουν πως δεν μένουν προσκολλημένοι στο παρελθόν.
Καταρχάς γιατί γίνεται τόσος χαμός για τη συγκεκριμένη περιοχή;;;
Η περιοχή όπως βλέπουμε και στον παρακάτω χάρτη είναι πολύ σημαντική για το ναυτικό εμπόριο. Και έχουμε ξαναπεί όποιος ελέγχει τις θάλασσες ελέγχει και τον κόσμο, γιατί δεν υπάρχει ακόμη άλλος τρόπος μεταφοράς μεγάλων ποσοτήτων διάφορων προϊόντων εκτός της θαλάσσης. Έτσι όλα τα εμπορεύματα που φεύγουν από την Ανατολική Ασία και πάνε για Ευρώπη ή Αφρική, συν όσα έρχονται από τον Ειρηνικό περνάνε από εκεί για να πάνε Ευρώπη ή Αφρική. Αλλιώς πρέπει να κάνουν ένα μεγάλο κύκλο γύρω από την Αυστραλία με αποτέλεσμα μεγαλύτερο κόστος καυσίμων και περισσότερο χρόνο. Επίσης σημαντικός παράγοντας που παίζει ρόλο στην διεκδίκηση της περιοχής είναι οι ποσότητες φυσικό αερίου που εικάζεται πως υπάρχουν (δεν έχει γίνει καμία επίσημη έρευνα λόγω του έκρυθμου της περιοχής). Για τη Κίνα που ναι μεν έχει καλές σχέσεις με τη Ρωσία, αλλά δεν θέλει να είναι αιωνίως εξαρτημένη από αυτή για το θέμα της ενέργειας είναι ένα μεγάλο κίνητρο και αυτό.
Η Κίνα λοιπόν έχει θέσει μια πολύ επιθετική πολιτική για να αποκτήσει τα πλήρη δικαιώματα στην εν λόγο περιοχή. Έχει ξεκινήσει ήδη την κατασκευή τεχνητών νησιών, όπου κατασκευάζει πάνω τους αεροδρόμια, λιμάνια και πολλές άλλες εγκαταστάσεις, στρατιωτικές και μη. Ενώ δεν παραιτείτε και των δικαιωμάτων της για τα υπάρχοντα φυσικά νησιά και νησίδες. Θεωρώντας έτσι όλη αυτή την περιοχή που βλέπουμε στο επόμενο χάρτη δική της.
Στην περιοχή όμως αυτή όπως βλέπουμε και σε έναν ακόμη χάρτη δεν είναι μόνη της. Συνορεύουν θαλάσσια κράτη όπως το Βιετνάμ, η Ινδονησία, η Μαλαισία, οι αμερικανόφιλες Φιλιππίνες (σχεδόν προτεκτοράτο) και η πάντα εχθρική Ταϊβάν.
Εδώ λοιπόν βρίσκει πάτημα και ο Αμερικάνικος παράγοντας να σταματήσει τη εξάπλωση των Κινέζων προς όλες τις κατευθύνσεις. Δημιουργεί συχνά εντάσεις με ασκήσεις που κάνει συχνά κοντά στην περιοχή, αλλά και με παραβιάσεις από την βάση τους στις Φιλιππίνες. Υποκινεί όμως και τους υπόλοιπους διεκδικητές να δημιουργούν θερμά επεισόδια (κυρίως Φιλιππίνες και Βιετνάμ).
Η Κίνα με τη σειρά της εκφράζει την δυσαρέσκεια της γι' αυτήν την επέμβαση των Η.Π.Α. σε μια περιοχή που θεωρεί πως την ελέγχει και λέει πως δεν έχουν καμία δουλεία εκεί. Αλλά δεν μένει μόνο στα λόγια και αναπτύσσει ραντάρ και πυραύλους σε νησιά της περιοχής. Ενώ πραγματοποιεί ασκήσεις "επίδειξης δύναμης" και αυτή. Δυναμιτίζοντας ακόμα περισσότερο την κατάσταση στη Νότια Σινική Θάλασσα!
Οι Αμερικάνοι όπως προείπα, δεν μένουν μόνο στην στρατιωτική πίεση, βάζοντας πάντα μπροστά τα πολιτικό-οικονομικά και διπλωματικά παιχνίδια τους. Αυτό το πετυχαίνουν συνασπίζοντας τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, που πλήττονται τα συμφέροντα τους από την επιθετική πολιτική της Κίνας στη περιοχή. Αποδεικνύεται από την παρότρυνση να γίνει αυτές τις μέρες Σύνοδος των Υπουργών Αμύνης της ASEAN (είναι ένωση των χώρων της περιοχής στα πρότυπα της Ε.Ε.) και να τεθεί σαφώς σαν φλέγον ζήτημα τα προβλήματα που δημιουργεί η Κίνα. Επίσης στις Φιλιππίνες που είναι κάθε αυτού προτεκτοράτο των Η.Π.Α. ενίσχυσαν την εκλογή, και τα κατάφεραν, για Προέδρου της χώρας ενός ανθρώπου που έχει καθαρά εχθρικές σκέψεις για τους Κινέζους, αφού προεκλογικά είχε δηλώσει πως θα βυθίζουν ακόμη και κινέζικα ψαράδικα που θα παραβιάζουν τα θαλάσσια χωρικά ύδατα. Ενώ έχει βοηθήσει να υπογράφουν αμυντικές συμφωνίες Φιλιππίνων - Ιαπωνίας, όπου και οι δυο πλήττονται από τις διεκδικήσεις του "κόκκινου δράκου" και θεωρούνται σύμμαχοι τους.
Εκτός από τη πίεση δια αντιπροσώπων κινείται και αυτοπροσώπως η υπερδύναμη, κλείνοντας εμπορικές συμφωνίες. Μια από αυτές που θέλει να περάσει και στην Ευρώπη, το γνωστό ΤPP, ήδη το υπέγραψαν χώρες τις Νοτιοανατολικής Ασίας (Μπρουνέι, Σιγκαπούρη, Μαλαισία, Βιετνάμ) καθώς και το Περού ε τη Χιλή από Λατινική Αμερική, αλλά και Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Στις χώρες τις Νοτιοανατολικής Ασίας δεν το προώθησε σε όλες καθώς γνωρίζει ότι κάποιες, όπως η Ταυλάνδη ή οι Φιλιππίνες, δεν έχουν το οικονομικό υπόβαθρο για να το υποστηρίξουν ακόμη.
Εκεί που έκανε τη μεγάλη κίνηση όμως ο Πρόεδρος Ομπάμα και έδειξε πως για τις Η.Π.Α. δεν υπάρχουν ΚΟΜΠΛΕΞ, είναι ότι ανήγγειλε της άρση του εμπάργκο για πώληση όπλων προς το Βιετνάμ. Ναι καλά διαβάζεται, στο Βιετνάμ! Εκεί που έπαθαν την μεγαλύτερη πανωλεθρία της ιστορία τους.
Ποίος άλλος θα το έκανε αυτό τόσο εύκολα;;; Η Γερμάνια;;;
Ούτε καν βλέπουμε πως αν ενώσει τη δύναμη της με τη Ρωσία στην Ευρώπη γίνονται υπερδυνάμεις και οι 2 ταυτόχρονα και η Αμερικάνοι μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Δεν το κάνουν όμως, έχουν το κόμπλεξ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της κατάληψης της πρωτεύουσας τους από τους Σοβιετικούς.
Οι Κινέζοι με τους Ιάπωνες;;; Με τίποτα κι αυτοί! Προσκολλημένοι στις αιώνιες διαμάχες τους, αντί να γίνουν οι κυρίαρχοι του Ειρηνικού και της όλης της Άπω Ανατολής.
Πολλά τέτοια παραδείγματα υπάρχουν ανά τον κόσμο να μας δείξουν πως οι Αμερικάνοι έχουν το δόγμα τις αναθεωρητικής πολιτικής. Με 2 λέξεις, ότι τους συμφέρει!
Δεν χωράνε συναισθηματισμοί!
Η μπίζνα, είναι μπίζνα!
Οι Αμερικάνοι καίγονται τόσο κυρίως για να προλάβουν να μην εξαπλωθεί η Κίνα σαν την άλλοτε κραταιά Ιαπωνική Αυτοκρατορία προ Β' Παγκοσμίου Πόλεμου (χάρτης πάνω) και δεχτούν κάνα πλήγμα στα νότα τους, όπως τότε στο Περλ Χάλμπορ.
Αυτό βέβαια δεν τους νομιμοποιεί να παρεμβαίνουν χιλιάδες μίλια από την επικρατεία τους σαν αστυνομικός του πλανήτη.
Ούτε βέβαια η Κίνα δικαιολογείται, γιατί με τις εντάσεις που δημιουργεί και τις αξιώσεις που προβάλει στη περιοχή, είναι το ίδιο με το τι κάνει η Τουρκία στο Αιγαίο εδώ και δεκαετίες.
Για να μη δικαιολογούν κάποιοι των έναν (Κίνα), επειδή δεν συμπαθούν τον άλλον (Η.Π.Α.)!
ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
