Μια δήλωση που πυροδότησε ποικίλες αντιδράσεις, κυρίως στην Ελλάδα, για το πόσο εύστοχη μπορεί να ήταν. Και αναρωτιέται κάνεις πως μπορεί να μας ενώνει η απόλυτη καταστροφή του ελληνισμού της Μικράς Ασίας;;; Γιατί να μην γελιόμαστε η Σμύρνη ήταν το αποκορύφωμα. Ο μεγάλος διωγμός από τις εστίες των Ελλήνων εκεί ξεκίνησε πολύ πριν, όταν ο στρατός υποχωρούσε άτακτα και από το εσωτερικό της Μικράς Ασίας έφταναν πανικόβλητοι στα παράλια, με την ελπίδα για μια βάρκα που θα τους περάσει απέναντι.
Έτσι ξεριζώθηκαν πληθυσμοί που ζούσαν αιώνες εκεί. Το τι έφταιξε τότε είναι μεγάλη ιστορία, που έχει πολλές πλευρές. Υπάρχουν ευθύνες και των Ελλήνων διοικούντων πάσης φύσεως (πολιτικοί, στρατιωτικοί) αλλά και πολλές συγκυρίες μη προγραμματισμένες. Με τόσους απογόνους αυτών των ξεριζωμένων πλέον στο σύγχρονο ελληνικό κράτος είναι πολύ “φάουλ” μια τέτοια δήλωση, όσο κι αν αποσκοπεί στο να υπάρξει καλό κλίμα στην συνάντηση ή και ευρύτερα. Δεν είναι μόνο θέμα ψηφοθηρικό ή πολιτικό, είναι ζήτημα σεβασμού. Ας μην γίνονταν μια τέτοια δήλωση, ας έλεγε κάτι άλλο, δεν ήταν και απαραίτητο.
Ο Τούρκος πρωθυπουργός προκάλεσε πολλές φόρες τον Έλληνα, ακόμη και για εθνικά θέματα. Του έστησε και αυτό το “θέατρο” με τα λουλούδια στις γυναίκες δημοσιογράφους, ενώ την ίδια ώρα ο στρατός μπαίνει στα γραφεία εφημερίδων και τα καταλαμβάνει. Από κει και μόνο καταλαβαίνει κανείς τι παιχνίδι παίζουν οι γείτονες, δεν είναι τωρινό βέβαια, και πως με τέτοιες δηλώσεις βάζεις “αυτογκόλ”, έτσι απλά. Ενώ σε γενικές γραμμές, θεωρείται πως απάντησε σωστά στις προκλήσεις.
Προλαβαίνω όποιον πει για εθνικισμούς και αλλά τέτοιου είδους. Ότι δεν υπήρξα φανατικός πότε του γνωστού τρίπτυχου. Ούτε προφανώς μου φταίει ο απλός τούρκος μαγαζάτορας ή το γκαρσόνι στα καφέ δίπλα στο Βόσπορο, που όταν του δίνες 50 σεντς πουρμπουάρ μόνο που δεν σου φύλαγε τα πόδια, σε εποχές καλές οικονομικά για εμάς. Όπως και να το κάνεις όμως αυτοί είναι το εκλογικό σώμα που ψηφίζει (υπάρχει δημοκρατία στην Τουρκία όσον αφορά την ψήφο….. ακόμα) και μάλλον συμφωνεί με την επιθετική πολιτική των κυβερνώντων του, όχι μόνο προς της Ελλάδα, για να τους ξανά εμπιστεύεται.
Οπότε το θέμα με την Τουρκία και την διοίκηση της δεν είναι κάτι απλά εθνικιστικό. Είναι σα να έχεις ένα γείτονα που μονίμως θα παραμονεύει για ένα λάθος σου, ώστε να σε υπονομεύσει ή να κάνει και πολύ χειρότερα. Γι’ αυτό σε θέσεις εξουσίας, ειδικά, πρέπει να προσέχουμε πολύ τι λέμε και τι πράττουμε.
ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου