Μέτα από μια βδομάδα που πέρασε από την επίσκεψη του Ρώσου Προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, στην Αθήνα και το Άγιο Όρος βλέπω σε sites σε blogs τις υπερβολές καλά να κυριαρχούν έναντι της κοινής λογικής (χαρακτηριστικό των νέο-ελλήνων βέβαια). Από τη μια διθυραμβικοί ύμνοι και “δάφνες” στο σωτήριο “ξανθό γένος”, μέχρι και προσευχές του στυλ «να τον έχει ο Θεός καλά» και λοιπά μοιρολατρικά. Από την άλλη αρνητικού περιεχομένου αρνητικά σχόλια όπως «έλα μωρέ πρακτοράκος της KGB είναι κι άλλοι κάνουν κουμάντο και σιγά τι θα κάνει» και άλλες πολλές ομορφιές.
Τα γεγονότα όμως, πέρα από τις παραφροσύνες, δείχνουν ότι κάνεις θα έρθει να σε σώσει γιατί σ’ αγαπάει ή λόγω κοινού δόγματος, ούτε
ότι είναι όμως και άσχετος και απλά τον χρησιμοποιούν άλλοι.
Πιο συγκεκριμένα ο Πούτιν κέρδισε το στοίχημα που είχε βάλει για την επίσκεψη
του στην χώρα μας όταν έκατσε στον επισκοπικό θρόνο στη δοξολογία στο Άγιο όρος.
Βεβαία δημιουργήθηκαν θέματα, πιο πριν, για το ποιος θα κάτσει εκεί (Πούτιν ή
Παυλόπουλος) και αυτό δείχνει πόσο λάθος εξωτερική πολιτική έχουμε. Σαν φιλοξενούμενος
ηγέτης, μιας και ήρθε να τιμήσει την Ορθοδοξία, δεν του δημιουργείς πρόβλημα.
Αλλά ψιλά γράμματα για τους εγχωρίους πολιτικάντηδες.
Η επίσκεψη του λοιπόν ήταν καθαρά γεωθρησκευτική, μιας και εκεί έχει δώσει έμφαση
όσον αφορά το προφίλ όχι μόνο το δικό του ,αλλά γενικά της Ρωσίας σαν υπερδύναμη.
Σαν προστάτιδα των Ορθοδόξων. Γι’ αυτό και οι αναφορές του στο Οικουμενικό
Πατριαρχείο και οι ευχαριστίες προς όλους όσους βοήθησαν για την επίσκεψη του
στο Άγιο Όρος. Λίγες μέρες πριν την Πανορθόδοξη Σύνοδο που θα γίνει στην Κρήτη,
η όποια όμως πάει να γίνει ένα τεράστιο φιάσκο.
Σχετικό άρθρο περί αυτού και το πώς η εξουσία μπαίνει μπροστά κι εκεί, παρά το
κοινό καλό :
Βέβαια προσωπική μου άποψη, που παρακολουθώ ότι όντως η Ρώσικη εξωτερική πολιτική “πατάει” πολύ στο δόγμα των Ορθοδόξων για προώθηση των συμφερόντων της, δεν ξέρω αν θα χει και μεγάλα αποτελέσματα. Κι αυτό γιατί οι Ορθόδοξοι λαοί πλέον είναι πολλοί λίγοι σχετικά με του υπόλοιπους (Ελλάδα, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Σκόπια) και σε περιοχές της Μέσης Ανατολής πλέον εκδιώκονται από τους μουσουλμάνους. Αυτό βέβαια είναι θέμα στρατηγικής της κάθε χώρας, αλλά ακόμη και οι κοντινές Ορθόδοξες Ρουμανία και Βουλγαρία προς ΝΑΤΟ κλείνουν παρά προς Ρωσία.
Ο Πούτιν όμως αυτό ήθελε να πετύχει και το πέτυχε!
Από κει και πέρα όσοι “εκστασιάστηκαν” με την επίσκεψη
του και τι συμφωνίες θα φέρει, κι αν θα μας φέρει στρατό και οπλικά συστήματα
κτλ., ας ηρεμήσουν. ‘Όπως και οι άλλοι που λένε τα μύρια όσα. Ο Ρώσος Πρόεδρος
με πράξεις απέδειξε ότι (μετά και τα επανειλημμένα άτυχη αποτελέσματα για το
πέρασμα αγωγών μέσω Ελλάδος) κατάλαβε
ότι δεν είναι δυνατόν μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. να κάνει μια τέτοια
απότομη στροφή. Δεν κινείσαι έτσι στην πολιτική, κυρίως στην εξωτερική. Αυτά τα
έκαναν οι κλέφτες στα βουνά με τα “καπάκια”, μια με τον έναν, μια με τον άλλον,
όποτε τους σύμφερε καλύτερα, Όποιος θέλει κλεφτοπόλεμο ας ανέβει στα βουνά. Ακόμη
και η Ουγγαρία που τελευταία πολύ προς Ρωσία τείνει δεν είπε φεύγω από το ΝΑΤΟ
και Ε.Ε. έτσι εν μια νυκτί.
Ο Πούτιν ξέρει τι κλίμα επικρατεί υπέρ του στη πλειοψηφία
του ελληνικού πληθυσμού, γι’ αυτό έγραψε και άρθρο που το απέστειλε και δημοσιεύτηκε
στην Καθημερινή. Αλλά ως εκεί!
Καμιά αναφορά στις Η.Π.Α. εντός ελληνικού εδάφους,
ενώ έριξε τις ευθύνες για τις κυρώσεις στους Ευρωπαίους, που κάπως αναστατώνονται
τελευταία κι αυτοί περί του θέματος (αναφέρομαι παρακάτω συγκεκριμένα).
Οι συμφωνίες ήταν συγκεκριμένες. Τα υπόλοιπα περί κατασκευής καλάσνικοφ σε συνεργασίαμε τους Ρώσους και αλλά πολλά τέτοια, είναι δηλώσεις κυρίως για εσωτερική κατανάλωση,
μέχρι να γίνουν (αν γίνουν ποτέ) πράξη. Και οι συγκεκριμένες συμφωνίες βέβαια αμελητέεςδεν είναι.
Οι όποιες είναι :
α) Enterprise Greece –
Invest in Russia,
β) ΕΛΠΕ – Rosneft,
γ) Πανεπιστήμιο Πειραιά – Πανεπιστήμιο Ουραλίων,
δ) Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ) – Ρωσικό
Ινστιτούτο Ενέργειας
Ενώ πολύ σημαντικές οι συμφωνίες να βρεθεί τρόπος να διοχετευθούν ελληνικά
αγροτικά προϊόντα στην ρώσικη αγορά, καθώς και για τον τουρισμό. Μιας κι
υπάρχει εμπάργκο προς την Τουρκία και στους δυο αυτούς τομείς της οικονομίας
γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε;;;
Επίσης το μεγάλο στοίχημα των Ρώσων είναι να τα ξαναβρούν με την Ε.Ε., γιατί
εκεί είναι το μεγάλο κέρδος γι’ αυτούς από άποψη εξαγωγής ενέργειας. Γιατί
καλός και ο αγωγός από το Αζερμπαϊτζάν που θα περνάει κι από δω και θα φτάνει
μέσω Ιταλίας στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά μπορεί να προσφέρει μόνο 10 δις κ.μ.
ετησίως, την ώρα που οι ανάγκες της Ε.Ε. είναι 426 δις κ.μ. ετησίως. Η μόνη
ενεργειακή δύναμη να ανταπεξέλθει σε τέτοια νούμερα είναι η Ρωσία στην Ευρώπη
αυτή τη στιγμή. Γιατί ούτε η προμήθεια με υγροποιημένο φυσικό αέριο από τα
σχιστολιθικά κοιτάσματα των Η.Π.Α. συμφέρει. Τριπλάσιο κόστος για εξόρυξη και
για μεταφορά μέσω τάνκερ. Η μόνη μεγάλη απειλή σε ποσότητα μπορεί να προέλθει
από τη Μέση Ανατολή, γι’ αυτό και επιβάλλονταν η εκστρατεία στη Συρία γι’ αυτό
και πολλές διπλωματικές ζυμώσεις με πολλούς ηγέτες τις περιοχής. Προσφάτως με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, που είναι αρκετά δυσαρεστημένος από τις Η.Π.Α.
τελευταία.
Οι Ευρωπαίοι δείχνουν μια τάση εξομάλυνσης των σχέσεων με τη Ρωσία
τελευταία. Το γεγονός αποδεικνύεται τόσο από τις δηλώσεις ιδιαίτερα τουΓερμανού Υπουργού Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ, που αφήνουν ανοικτό το
ενδεχόμενο άρσης των κυρώσεων, όσο και από την μετάβαση του προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ στο Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης στις 16
του Ιούνη. Στο ίδιο φόρουμ θα δώσει το παρόν και ο Ιταλός πρωθυπουργός ΜατέοΡέντσι, ο οποίος από καιρό θέλει άνοιγμα προς Ανατολάς και αμφισβητεί κι αυτός μετη σειρά του την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων στη Ρωσία και κατά πόσο ωφελεί
και τις δυο πλευρές. Μόνο η Γερμανία έδειξε την έντονη δυσαρέσκεια της για την
επίσκεψη του Πούτιν στη χώρα μας, για τους λόγους της. Να μη χάσει και την “αποικία”,
αλλά και τα σχέδια που έχει για απεξάρτηση μέσω Κατάρ ενεργειακά κι αυτή.
Όποτε από τα παραπάνω βλέπουμε ότι πιο πολλά κέρδισε επικοινωνιακά ο Ρώσος
Πρόεδρος από την συγκεκριμένη επίσκεψη. Ας μην τρελαινόμαστε λοιπόν ούτε
αρνητικά, ούτε θετικά. Ο κάθε ηγέτης το συμφέρον του κοιτάει και της πατρίδας
του. Και τα "στοιχήματα" που έχει να κερδίσει είναι αλλού πιο μεγάλα και όχι τόσο εδώ.
Όσον αφορά για την “μεγάλη στροφή” που θέλουν πολλοί, έχουν σκεφτεί «είμαστε
έτοιμη να την κάνουμε;;;»
Γιατί οι Σλάβικη κουλτούρα, αν και έχει ποτιστεί με Ελληνορθόδοξα στοιχεία από
εποχής Βυζάντιου, απέχει πολύ από την πιο Δυτική δική μας σκέψη.
Τέλος, μπορεί η μέρα που θα πρέπει να διαλέξει μια ηγεσία η ένας λαός με “ποίους
θα πάει”, γιατί πολλά γίνονται παγκοσμίως, ίσως δεν αργεί.







Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου