ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΟ BREXIT!!! ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΤΟ ΦΙΤΙΛΙ, ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΟΙ ΒΟΜΒΕΣ ΤΙΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ!!!

Ήρθε και το BREXIT κι ακόμη πολλοί δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι η Ε.Ε. είναι σε αποσύνθεση εδώ και καιρό. Από τότε που ξέχασε την ιδέα και τις άξιες για τις όποιες δημιουργήθηκε. Αλλά από μόνη της η έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας, αν γίνει στο τέλος, δεν είναι ούτε το πρόβλημα, ούτε καν η αιτία για να διαλυθεί η Ε.Ε.. Τα προβλήματα και οι αιτίες είναι πολλά και έχουν σχεδόν όλα σαν αφετηρία την οικονομική πολιτική που πρεσβεύει και επιβάλει η Γερμανία εντός της Ένωσης.

Καταρχάς το λάθος έγινε από τους νικητές και των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, Αγγλοσάξονες, που επέτρεψαν στη Γερμάνια να εξελιχτεί ξανά βιομηχανικά, έστω κι αν την προόριζαν για το “εργοστάσιο” της Ευρώπης. Οι Γερμανοί όπως διδάσκει η ιστορία, από όταν ενώθηκαν σε μια κοινή κρατική οντότητα και όχι σε κρατίδια (Βαυαρία, Σαξονία, κτλ.), δεν θα χάσουν ευκαιρία να δείξουν την ηγεμονική τάση που έχουν. Δεν έχουν βέβαια τον στρατιωτικό εξοπλισμό που είχαν όταν ξεκίνησαν τους Παγκοσμίους ούτε το ελάχιστο, αλλά κατάφεραν ότι δεν μπόρεσαν τότε με οικονομικά μέσα. Αν και τελευταία αναφέρουν συχνά πυκνά ότι πρέπει να εξοπλιστούν στρατιωτικά πιο πολύ με την δικαιολογία της τρομοκρατίας.

Έτσι οι νικητές όπως προείπαμε δεν θα ανέχονταν για πολύ ακόμη την αλαζονεία που κυρίευσε πάλι τους ηττημένους, λόγω της άφεσης αμαρτιών που πήραν συνθηκολογώντας τότε. Ούτε θα διακύβευαν τα συμφέροντα τους και οι Η.Π.Α. με χώρες στρατηγικής σημασίας μέσα στην Ένωση. Γιατί οι Αμερικανοί αυτό κοιτάνε πρωτίστως, την στρατηγική συμμαχία και μετά όλα τα αλλά. Ξέρουν πως η οικονομική ισχύ έρχεται και παρέρχεται, αλλά η δύναμη του ισχυρού στρατιωτικά δύσκολα καταρρίπτεται ή αλλάζει χέρια. Έτσι λοιπόν τα “φάουλ” της Γερμανίας είναι αρκετά ως προς την στάση που κρατάει σε παραδοσιακούς συμμάχους των Η.Π.Α. και γενικότερα των Αγγλοσαξόνων, αλλά το μεγάλο λάθος είναι η συνεργασία σε ενεργειακό επίπεδο με τη Ρωσία και την κατασκευή του αγωγού Nord Stream μέσω της Βαλτικής Θάλασσας. Οι Η.Π.Α. κάνουν τα αδύνατα – δυνατά να περιορίσουν τις εξαγωγές ενέργειας της Ρωσίας ώστε να μείνει οικονομικά πίσω και η Γερμάνια σαν χώρα του ΝΑΤΟ επίσης δεν υπακούει. Εκτός από τον περιορισμό της Ρωσίας ελλοχεύει και ο κίνδυνος να απεξαρτηθεί η Γερμανία από το θέμα ενέργειας και συν την οικονομική ευρωστία της να δούμε την ιστορία σε επανάληψη για τρίτη φορά.

Έτσι μετά από πολλές προειδοποιήσεις μια εξ αυτών ήταν και το δημοψήφισμα στην Μεγάλη Βρετάνια, η Γερμανία δείχνει να μην καταλαβαίνει. Ούτε από το ηχηρό χαστούκι με το σκάνδαλο της VolksWagen που τελικά θα πληρώσει βαρύτατο πρόστιμο στις Η.Π.Α., ενώ στην Ευρώπη αρνείται κατηγορηματικά. Βέβαια υπάρχει ένα ακόμη πιο τρωτό σημείο της Γερμανίας κι αυτό είναι η Deutsche Bank που σύμφωνα με έκθεση του ΔΝΤ, που την επικαλείται και η Wall Street Journal, είναι ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους για το τραπεζικό σύστημα. Εκεί θα έχει βγει και η “κόκκινη κάρτα” αν δεν αλλάξει στάση η Γερμανική πολιτική.

Οι Γερμανοί αντιθέτως συνεχίζουν την σκληρή στάση τους ακόμη και έναντι στους Βρετανούς πιέζοντας τους να συντομεύουν τις διαδικασίες εξόδου από την Ε.Ε., ενώ κανονικά μπορεί να πάρει μέχρι και δυο χρόνια. Θέλουν να δείξουν την εικόνα του ηγέτη και του τιμωρού. Το BREXIT όμως να δούμε αν θα γίνει πραγματικότητα τελικά, γιατί πολλές παραιτήσεις έγιναν από υποστηρικτές του μετά τη νίκη τους. Και όσοι νομίζουν ότι και το αποτέλεσμα δεν μπορούσαν να το “πειράξουν” αυτοί που μπορούν πλανώνται. Ειδικά αν κοιμάσαι 3π.μ. ώρα Ελλάδος (μέχρι εκείνη την ώρα το παρακολούθησα) με παραμονή στην Ε.Ε. και ξυπνάς με έξοδο, κάτι δεν πάει καλά.

Βλέπεται έχω και μια δική μου θεωρία ας το πούμε, ότι ενώ το Ευρωπαϊκό ιερατείο εδώ κοιμάται στην άλλη όχθη του Ατλαντικού είναι μέρα και υπάρχει κινητικότητα. Βέβαια αυτό δεν στηρίζεται σε γεγονότα είναι προσωπική άποψη. Δεν θεωρώ απίθανη και την επιλογή της “νέας βάσης” της παντοδυναμίας των Αγγλοσαξόνων και γενικά όσον ήθελαν να κυριαρχήσουν στον κόσμο ο καθένας στον τομέα του (π.χ. Εβραίοι μέσω τραπεζικού συστήματος) καθώς εκεί “κλείνει” η μέρα σε όλον τον πλανήτη και έχουν μελετηθεί οι κινήσεις των υπολοίπων πιο νωρίς.

Κλείνω αυτή την παρένθεση και ας δούμε πως σύμφωνα με τα γεγονότα τα προβλήματα επεκτείνονται και πέραν της Βρετανικής νήσου. Το μεγαλύτερο πρόβλημα το αντιμετωπίζει η Ιταλία με το δικό της τραπεζικό σύστημα. Μετά το BREXIT ο τραπεζικός δείκτης της Ιταλίας υποχώρησε κατά 30% και αύξησε τις απώλειες στο 57%. Το δημόσιο χρέος είναι αρκετά πολλαπλάσιο από τις περιπτώσεις της Ελλάδας, Πορτογαλίας ή Ισπανίας, όποτε και πολύ πιο δύσκολο να διευθετηθεί. Η πάντα “ηθική” Γερμανία που θέλει να τηρούνται οι κανόνες αλλά μόνο για τους άλλους (βλέπε εξαίρεση παραπάνω στις δικές της σχέσης με τη Ρωσία ενεργειακά, πέρα από το τι επιβάλουν οι κανόνες τις Ε.Ε. για τις κυρώσεις ή το ΝΑΤΟ) ζητάει bail-in από τις Ιταλικές τράπεζες. Η Ιταλική κυβέρνηση λέει ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι πιο ευέλικτοι να σωθούν οι τράπεζες τους. Βέβαια το Γερμανικό δόγμα το χούμε μάθει πλέον και δεν είναι άλλο από το «αν κάνουμε διευκόλυνση σε έναν μετά πρέπει και στους άλλους κι έτσι θα χάσουμε την ηγεμονία μας». Η Ιταλία όμως δεν είναι μια ασήμαντη χώρα και για το ΝΑΤΟ, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, αλλά και από μόνη της έχει ένα αξιόλογο μέγεθος στη Παγκόσμια σκηνή. Επίσης μπορεί πολύ εύκολα ο εθνικισμός που έχει ριζώσει για τα καλά στην Ευρώπη να μεταφερθεί και σε μια κόντρα Καθολικών και Προτεσταντών. Δεν είναι και τόσο εύκολο για τους καθολικούς να δίνουν μονίμως λόγο στους “αιρετικούς” γι’ αυτούς Προτεστάντες. Και σε όλα αυτά βάζει “φωτιά” και το δημοψήφισμα που θέλει να κάνει ο Ρέντσι το φθινόπωρο για συνταγματική αναθεώρηση, ενώ είπε πως αν το χάσει θα παραιτηθεί. Σε πολιτική, οικονομική και τραπεζική κρίση η Ιταλία δηλαδή.

Εκτός από τον οικονομικό τομέα και το τραπεζικό πρόβλημα της Ιταλίας που μπορεί να παρασύρει κι όλη την Ε.Ε., μεγάλο αγκάθι είναι και ο εθνικισμός, όπως προείπα, που εξαπλώνεται σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Στη Γαλλία βλέπουμε σε άνοδο και σε ρόλο αξιωματικής αντιπολίτευσης τη Λεπέν πουζητάει δημοψήφισμα για έξοδο από την Ε.Ε.. Ομοίως και οι ακροδεξιοί της Ολλανδίας. Στην Αυστρία στις επαναληπτικές Προεδρικές εκλογές είναι πολύ πιθανό να εκλεχτεί ο ακροδεξιός Νόρμπερτ Χόφερ με επίσης σοβαρές τάσεις για έξοδο από την Ε.Ε. λόγω προσφυγικού εδώ. Στην Ουγγαρία το φθινόπωρο θα γίνει δημοψήφισμα με θέμα την κατανομή των προσφύγων έτσι όπως το επιβάλει η Ε.Ε., από τον ακροδεξιό κι εκεί πρωθυπουργό Βίκτορ Ορμπάν. Ένα ψήφισμα κατά αυτής της διανομής θα είναι και ένα ηχηρό μήνυμα κι από εκεί ότι δεν αρέσει η παραμονή στην Ε.Ε. ούτε στους Ούγγρους.

Αυτόν τον απίστευτο εθνικισμό που κυριαρχεί τελευταία τον είδαμε μέχρι και στα αθλητικές διοργανώσεις, όπως το EURO 2016. Όπου πόλεις της Γαλλίας έγιναν πεδία μαχών ανάμεσα σε φιλάθλους διαφορετικών εθνικών ομάδων. Πρώτη φόρα στην ιστορία του θεσμού τέτοια επεισόδια. Με βάση λοιπόν αυτά τα σημάδια, οικονομικά και κυρίως γεωπολιτικά έγινε η έξοδος της Μεγάλης Βρετάνιας από την Ε.Ε.. Με το καθεστώς που έχει επιβάλει η Γερμανική ηγεμονία γεννήθηκαν όλα αυτά τα προβλήματα, όποτε έπρεπε να την χαμηλώσουν οι Αγγλοσάξονες. Το να βγει η Γερμανία από αυτήν την Ένωση την όποια την έκανε υποχείριο της είναι αδύνατον, όποτε για να την εξασθενίσουν πρέπει να βγάλουν όλους τους άλλους ώστε να την αποδυναμώσουν, μιας και από τους άλλους “ρουφάει” για να θεριεύει.

Το BREXIT ήταν μια ισχυρή προειδοποίηση που από ότι φαίνεται δεν την λαμβάνουν σοβαρά υπόψη (ακόμη μια φορά) οι Ανατολικά του Ρήνου. Το αν μείνουν τελικά μόνοι τους οι Γερμανοί μπορεί να τους στρέψει οριστικά προς τη Ρωσία, αλλά χωρίς στρατό (ακόμη, γιατί είπαμε πολλά ακούγονται) είναι εύκολο να την αναχαιτίσουν  σύντομα και να μην έχει καμία σημασία αυτή η συνεργασία. Γι’ αυτό όλα αυτά και γι’ αυτό φυλάγονται ακόμη για το αν θα οριστικοποιηθεί το BREXIT, μπας και συνετιστούν. Από ότι φαίνεται δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο και πάμε σε μια κατάσταση όπως πριν το 1940. Δηλαδή με οικονομική κρίση σε όλη την Ευρώπη και τον εθνικισμό στα ύψη. Ευτυχώς τώρα η Γερμανία δεν διαθέτει τον ανάλογο στρατό.

Όμως ας ξανασκεφτούν πολύ καλά πριν της ξαναδώσουν άφεση αμαρτιών οι νικητές της Ιστορίας.

ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ